این وبلاگ رو با همه خاطراتش به دست خدا می سپرم ... برام خیلی زود گذشت ... تو این مدت دوستای خوبی توی اینترنت پیدا کردم که هر چند کم بهشون سر زدم اما فراموششون نمیکنم ... ازشون هم معذرت میخوام که الان نمیتونم بهشون سر بزنم ... این ترم برام خیلی سنگین شده با واحدای فشرده ای که گرفتم و از همه بدتر امتحانام که پشت سر همه و حتی بعضیهاشون تو ۱ روز ۲ امتحانه که از همه سخت تره ... بدتر از همه اینه که .... ما هم قاطی خروسا شدیم رفتیم پی کارمون برای همین دیگه وقت نوشتن وب نویسی رو ندارم

دیروز : روی برد دانشگاه (قسمت مهم موضوع) : به دانشجویانی که ازدواج دانشجویی داشته باشند یک عدد سکه داده میشود

امروز : دفتر پزیرش ؛ (جای سوزن انداختن نیست) ، روی نیمکت ها ؛ (جای نشستن نیست) ، داخل کلاسهای خالی ؛ (دو نفر از جنس مؤنث و مذکر موجود است) ....

فردا : هزینه های دیگر ازدواج غیر از این سکه به عهده کیست؟؟؟؟!

معلوم نیست چرا بعضیا وقتی به این وبلاگ میان بعد از اینکه بهشون سر زدی و نظرشون رو جواب دادی میرن و پشت سرشون و هم نگاه نمیکنن فکر کنم به خاطر کامنتها باشه که تایید نمیشه!!!!!!!

علت تایید نکردن کامنتا و باز نزاشتن قسمت نظرات اینه که بعضا میان و میرن یه پستی از وبلاگ که معلوم نیست ماله کیه نظر میزارن بعد چند روز میان شاکی میشن که چرا بهشون سر نزدی علتش اینه اگه نمیدونید بدونید

جالب ترین قسمت یه مهمونی اونم سر زده میدونید کیه؟

وقت خداحافظی

وقتی مهمونا رو تا دم در بدرقه میکنی تازه اونجاست که مخشون تو هوای آزاد باز میشه و غیبتاشون راجع به اینکه فلانی شوهر کرده دختر فلانی طلاق گرفته و ....  یادشون میاد و اصلا به فکر میزبان بیچاره که دم در دست به سینه داره میلرزه و نشنیده با سر تایید میکنه از یه گوش وارد میکنه و از گوش دیگه خارج نیستن 

واقعه اول

نمیدانم چرا بنده انسانی هستم که با واژه استرس به طرز عجیبی بیگانه میباشم

حتی در سخت شرایط امتحان یا هر کاری که لازمه آن استرس باشد چه درس خوانده باشم چه نخوانده باشم ... دریغ از یک قطره استرس

صبح امروز قرار بود استاد یکی از دروس تخصصی امتحان میان ترم بگیرد (چون استاد لجوجیست و اخلاقی کاملا شبیه به حیوانات دارند میان ترم را با اول ترم اشتباه میگیرند آن هم وقتی که هنوز دو صفحه درس نداده اند و دو روز هفته را سه روز غیبت میکنند و نیم ساعت دیرتر کلاس را شروع میکنند و نیم ساعت هم زودتر تعطیل میکنند)   بنده نیز دقیقا همان جلسه که ایشان مطالب مهمی را تدریس نموده بودند غایب بودم و از برکات تدریس ایشان بی نصیب مانده بودم   و اکنون فقط تشریحی ها را میدانستم استاد ما نیز که شرح حالش را در پرانتز نوشتم از سر لج 4 عدد سوال طرح کرده بود که سه سوالش مربوط به درسی بود که بنده حضور نداشتم ... (یعنی از همین ابتدا نمره خودم را فهمیدم) 

در اینجا استاد را نیز یک عدد ضایع کوچک نمودیم ... چگونه؟... از آنجایی که بنده چهره محبوبی هستم   و برای خود طرفداران زیادی از کودک و پیر و جوان دارم   استاد ما اسم بنده را ورد زبانش قرار داده و همۀ خانمها را شبیه بنده میبینند و سر کلاس همه را به اسم بنده خطاب میکند.. و اما هر جلسه که می آید دلش میخواهد هرچند کوتاه با بنده هم کلام شوند ... سرم را داخل برگه ای که نمیدانسم چیست فرو کرده بودم و به سوالات فکر میکردم که استاد گفت خانوم (...) (این سه نقطه در اینجا فامیلی بنده میباشد) حواست به برگه‌ات باشه دارن از رو دستت مینویسن  لبخندی زدم گفتم استاد من اصلا غایب بودم کلا نمیفهمم این سوالا چیه   ... استاد هم کم نیاوردند و قبل از اینکه دانشجویان متوجه شوند و خنده سر دهند بحث را عوض کرد

هنوز سر جلسه بودم که یک لحظه سرم را بلند کردم که چهره یکی از آقایان متاهل کلاس جلوی چشمم تداعی شد که نگاهی عاقل اندر سفیه به بنده انداخته و دستشان را بالای سرشان برای اشاره به اینکه کدام سوال را میخواهند برده بودند که قبل از اینکه اشاره کنند بنده با یک عدد خنده تمسخر آمیز   که حاوی سخنان زیادی بود به ایشان فهماندم که بنده از شما بدترم و او نیز با خنده ای همان گونه از بنده تشکر نمودند ... و خلاصه همان سوال اول را جواب داده و یک عدد صفر مبارک انشاالله هفته آینده تحویل میگیرم

واقعه دوم

دوست بنده چند روزیست که سرماخوردگی شدید بر ایشان غلبه کرده   و دکتر ایشان به آنفولانزا مشکوک شده است ... ایشان که بر عکس بنده پر از استرس و نگرانی برای امتحان است یک عدد برگه گواهی پزشکی به بنده داده بودند که به استاد نشان دهم تا برای ایشان غیبت موجه رد کنند ... من هم برگه را نزد استاد بردم ... استاد تا لای برگه را باز نموده و جمله مشکوک به انفولانزا را خواندند با ترس برگه را انداخته و گفتند مهم نیست بهش بگو اصلا نیاد

واقعه سوم

استاد قبل از امتحام مختصری تدریس نمودند ... در حال تدریس بودند که همان آقای متاهلی که از بنده تقلب میخواستند یک سوال در سطح بسیار بسیار ابتدایی پرسیدند و استاد هم به ایشان احترام گذاشته و ایشان را عجب خری تشبیه نمودند   و در همان لحظه یکی از خانومها داشت بیرون میرفت که جواب تک زنگی که خورده بود را بدهد (به بهانه اینکه خودی نشان دهند تا یک تک زنگ میخورند هوایی شده و از کلاس بیرون میزنند) استاد وارد بحث شده بودند که خانم محترمه وارد شدند و با ناراحتی و چهره ای در هم فرو رفته   و غروری عجیب رو به استاد کرده و گفتند استاد من اجازه گرفتم رفتم بیرون شما حواست نبود که به من این حرف رو زدی ... بیچاره استاد یک عدد علامت تعجب بزرگ! روی سرش نقش بست و گفت خانوم من چیزی نگفتم که ... گفت من خودم میدونم چی گفتید ولی من اجازه گرفته بودم ... بنده که متوجه شده بودم گفتمم استاد ایشون وقتی به اقای فلانی حرف زدید داشتند رد میشدند فکر کردند با ایشونی کلاس مثل بمب خنده ترکید   و استاد گفت من که به خانوما از این حرفا نمیزنم الانم فقط برای اینکه میدونم این اقا جنبه اش رو داره بهش این حرفو زدم

پ‌ن : با بنده کل کل اضافی نکنید یه دفعه دید بی جنبه بازی درآوردم کلا در کامنتها رو تخته کردم که نتونید کامنت بزارید (قابل توجه بعضیها توی بنجل بازار)

پ‌ن2: بزار اون یکی وبلاگ تو میهن بلاگ روبه راه بشه ... اونقت همه‌تونو از وب شخصیم میندازم بیرون بعد با خیال راحت نق میزنم هر چی دلم میخواد به مردم گیر میدم ...

هیچ گریانی را ندیدم که همچون قلم به زیبایی تبسم کند. (امام صادق(ع))

روز سه شنبه هفته پیش بعد اینکه کلاس تموم شد با دوستم برای خریدن یه کتاب درسی که فردا لازمش داشتی رفتیم کتاب فروشی

نم نم داشت بارون میزد ... ولی طوری نبود که آدم خیس شه

هوا عالی بود 

داشتیم میرفتیم که نزدیکای مغازه ... دو تا پیرمرد که از سرما میلرزیدن زیر یه سایبون سر پا ایستاده بودن حرف میزدن

احتمالا دوره شاه از این لاتهای سر کوچه خلوت بودن   که با دیدن ما یه متلک انداختن که (ولگردی؟؟؟)

آخه بابابزرگ تو حواست به خودت باشه که زیر بارون سکته نزنی خونت گردن یه بدبخت بیفته

واقعا که دیگه به پیرمردا هم نمیشه اعتماد کرد

دیگه نمیشه دونفری هم از خونه بیرون رفت باید خانوادگی بری که کسی جرات نکنه بگه بالای چشت ابرو

پ‌ن: پیرمرد هم پیرمردای قدیم

پ‌ن2: دلم خیلی گرفته     ... ناراحتم   ... عصبانیم   ... یکی دلمو شکسته  

خطاب به اونی که دلمو شکست :میدونی قشنگی زندگی چیه؟ اینکه تو بی خبر باشی یکی به خاطر تو با خدا راز و نیاز کنه

من نمیدونم اینا اومدن اینجا کاباره بزنن یا درس بخونن!!!!

چند روزه خونه همسایه ی پشت خونه امون که با حیاط پشتیمون به هم وصلن و خونه عمومه که کرایه داده به یه سری دانشجویه دختر ... واقعا اعصاب خورد کن شدن  

انقد با صدای بلند حرف میزنن جیغ میکشن   و صدای موزیکشون و بلند میکنن و کف میزنن   میرقصن که من تو اتاق خودم راحت صداشونو میشنوم!!

دیشب دیگه میخواستم برم رو دیوار یه سنگ بردارم   بزنم تو درحیاط پشتیشون که از ترس انقد جیغ بکشن که همه ی جیغاشون تموم شه ساکت بشن

خیلی دلم برای وبلاگم تنگ شده بود

خوشحالم از اینکه بالاخره باز شد و دوباره میتونم توش بنویسم اینجا برام یه جور یادگاریه که توش خیلی خاطره دارم

داشتم به اولین روزایی که اینترنت کامپیوترم رو وصل کرده بودم فکر میکردم تقریبا چهار پنج سال پیش وقتی وب گردی میکردم و وارد یه وبلاگ میشدم که نویسنده نوشته های خودشم تو وبلاگ گذاشته همش میگفتم کاش میشد منم یاد میگرفتم چطوری میشه تو اینترنت نوشت برای همین خیلی تو اینترنت گشتم که به جواب سوالم برسم یه روز اتفاقی تو یه وبلاگ دستم خورد رو یه لینک پایین وبلاگ که نوشته بود بلاگفا دات کام یه صفحه باز شد خوب که خوندمش دیدم خودشه اینطوری میشه یه وبلاگ داشت برای اولین بار وبلاگ نویسی رو شروع کردم و برام لذت بخش بود اوایل وبلاگ برام مثل یه دفترچه بود خیلی با بازدیدکننده هام حرف نمیزدم فقط اون چیزایی که خودم دوست داشتم رو تو وبلاگم میزاشتم یا کپی میکردم(بین خودمون بمونه) و برای یه وبلاگ نویس تازه وارد هیچی لذت بخش تر از تعداد کامنتاش نیست ... کم کم داشتم تو کارم وارد میشدم که یه پسره نمیدونم از کجا اومد که گیر داده بود به من زنگ بزن یا میل میزد یا کامنت میزاشت و به پسرا بر نخوره التماس میکرد که دوس دارم صداتو بشنوم من نمیدونم شندیدن صدای یه خانوم که هنوز نمیدونی کیه و جیه اونم تو اولین برخورد توی اینترنت چه لذتی داره پدرمو درآورده بود مجبور شدم وبلاگ و حذف کنم و اشترک ایمیلمم عوض کنم بعدش که یه وبلاگ دیگه داشتم که هک شد بعدشم این که بلاگفا بازی دراورده بود درشو بسته بود که خدا رو شکر باز شد و تو این مدت که بسته بود یه وبلاگ توی میهن بلاگ افتتاح کرده بود به هر حال خودمم از نوع نوشتن تو وبلاگ اولی خیلی راضی نبود وبلاگ دومم که طنز بود رو خیلی دوس داشتم با بهترین دوستای اینترنتیم (سعید و پوریا) اونجا آشنا شدم اونجا بود که فهمیدم تعداد کامنتا خیلی هم مهم نیست تازه دردسر سازم هست تازه خیلی از کسایی که می اومدن غیر از دوتا دوستی که گفتم حاضرم قسم بخورم که هیچ کدوم از مطالب رو نمیخوندن فقط یه نظر میزاشتن که آپ شدم بدو بیا فقط کار خودشون براشون مهم بود اینطور شد که بعد از هک شدنش خیلی ناراحت نشدم چون توی این وبلاگ از دردسر کامنت گذاشتن راحت شده بود فقط به دوتا دوست خوبم که برای نوشته هام ارزش قائل بودن خبر دادم که این وبلاگ رو دارم (هرچند الان هر دوشون وب نویسی رو کنار گذاشتن) بعضیا تو وبلاگاشون خاطرات خودشون رو مینویسن و بعضیا هم به بقیه خدمت میکنن و اطلاعات خودشون رو در اختیار بقیه میزارن حالا که وبلاگم باز شده تصمیم گرفتم واسه خودم اینجا فقط خاطره هام رو بنویسم ... روزنوشت هام و اتفاقایی که برام میافته تو اون یکی وبلاگ هم اگه بشه مطالبی که دارم و به نظرم جالبه و به درد اینکه بقیه هم بخونن میخوره رو میزام البته احتمالا به کمک یگی به هر حال اینجا از این به بعد برام به یه دفتر خاطرات تبدیل میشه اسم وبلاگم تو میهن بلاگ رو هم رو این وبلاگ میزارم

نمیدونم چرا هر کی برای اولین بار به وبلاگ من سر میزنه اگه تو اون پست چیزی از خودم ننوشته باشم طرف فکر میکنه من پسرم   .... بابا من پسر نیستم دخترم

واسه همین به عنوان وبلاگم شاهزاده خانم رو اضافه کردم که هرکی میاد اشتباه نگیره 

نمیدونم چرا منو با پسرا اشتباه میگیرن!!!!!!!! ... 

یه تغییراتی به وبلاگ دادم که کم کم به مرور زمان همه متوجه میشید ... از این به بعد چیزایی که درباره خودمه و شخصیه (خاطرات و ... ) رو توی ادامه مطلب میزارم و توی وبلاگ از همه دری مطلب میزارم ... آخه تو سیستمم انقدر مطالب جالب خوندنی گذاشتم و تایپ کردمو جمع کردم که خودمم وقت خوندنشو ندارم اینطوری مجبور میشم خودمم یه نگاه بهشون بندازم

زيباترين قلب

روزي مرد جواني وسط شهري ايستاده بود و ادعا مي كرد كه زيباترين قلب را در تمام آن منطقه دارد. جمعيت زيادي جمع شدند. قلب او كاملا سالم بود و هيچ خدشه اي بر آن وارد نشده بود و همه تصديق كردند كه قلب او به راستي زيباترين قلبي است كه تا كنون ديده اند. مرد جوان با كمال افتخار با صدايي بلند به تعريف قلب خود پرداخت. ناگهان پير مردي جلوي جمعيت آمد و گفت كه قلب تو به زيبايي قلب من نيست. مرد جوان و ديگران با تعجب به قلب پير مرد نگاه كردند. قلب او با قدرت تمام مي تپيد اما پر از زخم بود. قسمتهايي از قلب او برداشته شده و تكه هايي جايگزين آن شده بود و آنها به راستي جاهاي خالي را به خوبي پر نكرده بودند براي همين گوشه هايي دندانه دندانه در آن ديده مي شد. در بعضي نقاط شيارهاي عميقي وجود داشت كه هيچ تكه اي آن را پر نكرده بود.مردم كه به قلب پير مرد خيره شده بودند با خود مي ‌گفتند كه چطور او ادعا مي كند كه زيباترين قلب را دارد!!!
مرد جوان به پير مرد اشاره كرد و گفت تو حتما شوخي مي كني! قلب خود را با قلب من مقايسه كن. قلب تو فقط مشتي زخم و بريدگي و خراش است.
پير مرد گفت:درست است.قلب تو سالم به نظر مي رسد اما من هرگز قلب خود را با قلب تو عوض نمي كنم. هر زخمي نشانگر انساني است كه من عشقم را به او داده ام، من بخشي از قلبم را جدا كرده ام و به او بخشيده ام. گاهي او هم بخشي از قلب خود را به من داده است كه به جاي آن تكه‌ اي بخشيده شده قرار داده ام،اما چون اين دو عين هم نبوده‌اند گوشه هايي دندانه دندانه در قلبم وجود دارد كه برايم عزيزند، چرا كه ياد آور عشق ميان دو انسان هستند.
بعضي وقتها بخشي از قلبم را به كساني بخشيده ام اما آنها چيزي از قلبشان را به من نداده اند، اينها همين شيارهاي عميق هستند. گرچه درد آور هستند اما ياد آور عشقي هستند كه داشته ام. اميدوارم كه آنها هم روزي باز گردند و اين شيارهاي عميق را با قطعه اي كه من در انتظارش بوده ام پر کنند، پس حالا مي بيني كه زيبايي واقعي چيست؟
مرد جوان بي هيچ سخني ايستاد، در حالي كه اشك از گونه هايش سرازير مي شد به سمت پير مرد رفت. از قلب جوان و سالم خود قطعه اي بيرون آورد و با دستهاي لرزان به پير مرد تقديم كرد. پير مرد آن را گرفت و در گوشه اي از قلبش جاي داد و بخشي از قلب پير و زخمي خود را به جاي قلب مرد جوان گذاشت.
مرد جوان به قلبش نگاه كرد. ديگر سالم نبود، اما از هميشه زيباتر بود، زيرا كه عشق از قلب پيرمرد به قلب او نفوذ كرده بود.

آقا من هی میخوام به کسی گیر ندم از بدی کسی ننویسم نمیشه منم نخوام اونا نمیزارن اونوقت بگید زیادی نکته بینی  هی بگید به نظرم یه ذره توهین کردی هی بگید تو شهر شما آدم خوب پیدا نمیشه؟ چرا پیدا نمیشه منتها خوباشون سرشون به کار خودشون گرمه نمیان که موجب اذیت و آزار دخترای بیچاره بشن که!!! 

معمولا مادرم 2-3 روز یه بار برای خرید خورد و خوراک خونه میره بازار حالا بماند که این خرید باباهه رو قبول نداره و باباهه هم خرید مامانه رو قبول نداره خلاصه میره هر دفه کلی خرید بار خودش میکنه و ماهم که تو مراممون نیست مامانمون سختی بکشه مجبوریم بریم هر چی باره رو دوشمون حمل کنیم بیاریم حالا اینا رو بیخیال دیروز با مامانم برای همین امری که توضیح دادم بیرون بودم که دم دره یه مغازه خیلی شلوغ بود مامانم گفت بیا یه سر بزنیم ببینیم چیه همه ریختن اینجا؟

رفتیم تو مغازه یه چرخی بزنیم ببینیم چیه صاحب مغازه دو تا جوون بودن که از لحجه ضایعشون معلوم بود ترکن  صاحب مغازه پرو پرو یه جعبه دستش گرفته این همه جا اومد بستشو از یه میلیمتری من رد کرد تا اونجا که جا داشت خودمو عقب کشیدم که بدنش به اندام نازنین   من نخوره  بچه پرو تو اون شلوغی خجالتم نمکشید کاملا ضایع بود امده خودشو بماله به من همین کارا رو میکنید بهتون میگن ترکه خـــ**ــر دستش خورد به دستم دلم میخواست چشاشو درمیاوردم ، همه وسایل مغازشو میریختم به هم    جلو چش مامانم خجالتم نمکشید هرچی به این مامانه هم میگم مامان تو این شلوغیا نرو به خرجش نمیره که ... قبلنا هم چندین دفه با مامانم که بیرون میرفتم یه دست فروشه بود ، کم سن و سالم نبود ، یه عینک دودی به چشاش بود قکر میکرد با این عینک دیگه کسی چشای هیزشو نمیبینه آدم اگه نیتش خراب باشه از سر تا پاش شراشرت میریزه نیازی به عینک نیست انقد بدم میومد از این آقاهه یه بار مامانم گیر داد که بیا میخوام یه چیزی بخرم هر کاری کردم پیشش نره راضی نشد که نشد آخر سر که رفتیم اول مامانم راه افتاد بعد من پشت سرش آقاهه هم از فرصت استفاده کرد خودشو نزدیک من کرد بیخ گوشم یه چیزی گفت خوب نفهمیدم فقط خوشگله آخرش یادم موند ... حالا خوبه تنها هم نمیرم بیرون به خدا انقد میترسم از خیابون خودمون اونورتر تنهایی برم که نگو یه دفه مجبور شدم تنهایی برم جایی موقع برگشتن از جایی که می اومدم تا دم خونه یه موتور سواره یاهام می اومد حالا خوبه چادر سرمه سرمم پایینه چشامم ضعیفه از ترس اینکه چشم تو چش کسی بیفته فکر کنه کشته مردش شدم هم عینکمو نمیزنم ... وگر نه حتما منو میدزدیدن   

تا حالا فکر کردین چرا دوس داریم روزه بگیریم؟

بنده با توجه به دیدهایی که اخیرا نسبت به افراد اطرافم داشتم به این نتیجه رسیدم که بیشتر به صورت عادت برامون شده

چند روز پیش با زبون روزه داشتم با دوستم تلفنی صحبت میکردم بعد از یه گپ کوچیک مثل اینکه یادش رفت روزه است شروع کرد به غیبت کردن راجع به یکی از دوستان دیگه (که سایه اش رو با تیر میزنیم و مدام بهمون می چسبه) بنده هم ناخودآگاه با او همدست شدم و حرفهایش را تصدیق میکردم که ناگهان گفتم خاک تو سرما که با زبون روزه داریم غیبت میکنیم ما آدم بشو نیستیم بیخود خودمون رو کشتیم از گرسنگی و تشنگی

امروز یه جایی به این مطلب برخوردم :

احاديث زيادي از معصومان‏عليهماالسلام داريم مبني بر اين كه خيلي از روزه‏داران از روزه جز گرسنگي و تشنگي، چيزي ديگري عائدشان نمي‏شود.

در نهج‏البلاغه، حضرت علي(ع) مي‏فرمايد: "كم من صائم ليس له من صيامه الا الجوع و الظّما و كم من قائم ليس له من قيامه الا السهر و العناء، حبّذا نوم الاكياس و افطارهم ؛

بسا روزه‏داري كه بهره‏اي جز گرسنگي و تشنگي از روزه‏داري ندارد و بسا شب زنده داري كه از شب زنده داري چيزي جز رنج و بي خوابي به دست نياورد! خوشا خواب زيركان و افطارشان!". به عبارتي اين‏ها جزء عبادت‏هاي بي حاصل است.

یه امید روزی که معنای واقعی روزه و روزه داری رو بفهمیم

الهی اگر خامم بخته ام کن ، و اگر پخته ام سوخته ام کن

هرچند اونا با من نامردی کردن ولی من از دستشون ناراحت نشدم مثلا قرار گذاشته بودیم با هم امتحان بدیم ولی حسادت چشم رو کور میکنه بدون اینکه منو با خبر کنن جلو تر از من برای اینکه نکنه من زودتر از اونا موفق شم با پارتی بازی کارشون رو جلو انداختن . تو امتحان مقدماتی با هم بودیم ولی همون بهتر که ازشون جدا شدم حالا یکیشون بعد اینکه امتحانشو داده با پرویی اومده خونمون برای من قیافه میگیره تو روی من زل زده خجالتم نمیکشه چی داره میگه انگار من خرم راست و حسینی تو روم میگفت من عقلم از تو بیشتره ناراحت نمیشدم ولی اینطوری دیگه!!!! .... با پز و افاده اومده میگه من تو امتحان قبول شدم انقد سخت بود سوالارو پیچونده بودن همش ساعت 1 شب 10 دقیقه خوندم یه دونه اشتباه داشتم تو وقتی موقع امتحانت شد خوب بشین بخون خیلی سخته ممکنه رد شی (خوب دیگه یعنی من احمقم اون انیشتین) فکر کنم وقتی دید با بیمحلی به جای اینکه به حرفش گوش بدم دارم با بچش بازی میکنم خودش ساکت شد

اینا رو ولش گذشته ماجراشم طولانیه .... بماند ... ولی امروز رو سیستم داشتم کتاب یکصد و پنجاه درس زندگی رو مطالعه میکردم یکی از درسهای کتاب این بود دیدم به بلایی که سرم آورده بودن ربط میداد گفتم اینجا بنویسم یادم نره یه موقع خودم با کسی این کارو نکنم

از امام صادق(عليه السلام) نقل شده:

ما مِنْ رَجُل تَجَبَّرَ أَؤ تَكَبَّرَ إلاّ لِذِلَّة يَجِدُها فِى نَفْسِهِ

ترجمه

هيچ كس بر ديگران بزرگى نمى فروشد مگر به خاطر حقارتى كه در درون وجود خود احساس مى كند!

 شرح كوتاه

   اين نكته امروز در پرتو تحقيقات روانشناسى و روانكاوى مسلّم شده است كه سرچشمه تكبّر و بزرگى فروختن بر ديگران چيزى جز عقده حقارت نيست; آنها كه مبتلا به اين عقده هستند و از آن رنج مى برند براى جبران كمبودهاى خود متوسل به اين وسيله غلط يعنى خود را به طور مصنوعى بزرگ نشان دادن مى شوند و از اين راه بر حقارت اجتماعى خود مى افزايند و بيش از پيش خود را منفور مى سازند.

   اين مسأله روانى به روشنى در گفتار معجزه آسايى كه در بالا از امام صادق(عليه السلام)نقل شده ديده مى شود.

   ولى افراد با ايمان بر اثر شخصيت درونى همواره در برابر ديگران متواضعند.

دیدیم چند روزیست بد گیر را داده ایم به این مردم بیچاره زیرا از همین جهت تصمیم گرفتیم در آپ ایندفعه آموزشی هر چند کوتاه اما به درد بخور برای وبگردهای عزیز بنوگاریم ... امید که مورد استفاده قرار گیرد

از اونجایی که کار با اینترنت برای همگان به صورت یک عادت (شاید هم خ و ره) روزانه درآمده و همچنین از صدقه سری سیم کارت ایرانسل که مجهز به سرویس GPRS می باشد از این رو این آموزش میتواند برای مواقعی که سیستم شبکه خراب است و نمیتوان کانکت شد یا کسانی که کامپیوتر دارند ولی نمی توانند به هر دلیلی به اینترنت وصل شوند و برای رفع این خلأ از ایرانسل استفاده می کنند و ... و .... مورد استفاده قرار بگیره

آموزش از این قرار است که

نکته : البته بنده فقط برای گوشی نوکیا و سونی اریکسون این آموزش رو قرار دادم

اول از همه به برنامه Nokia PC Suite برای گوشی نوکیا و Sony Ericsson PC Suite  برای گوشی سونی اریکسون که معمولا هم داخل لوح فشرده ای ، همراه گوشی که میخرید موجود می باشد را باید نصب کنید

بعد از نصب از طریق USB  موبایل خود را به کامپیوتر وصل کنید و برنامه رو باز کنید که صفحه ای مثل عکس زیر باز میشه بوسیله قسمتی که با آبی نشون دادم یا مستقیما از روی موبایلتون میتونید موبایل رو به کامپیوتر Connect  کنید

این عکس برای گوشی نوکیاست ، اون قسمت هم میتونید مدل گوشی خودتون رو ببینید که اینجا مدل گوشی بنده نشون داده شده که البته الان چون آفلاینه سفید نشون داده شده و اگه کانکت شم قرمز و مشکی میشه(رنگ گوشی خودم) ، تو قسمت زیر این عکس هم می توانید اس ام اس هاتونو ببینید

خوب حالا برای وصل شدن به اینترنت باید از اون آیکونی که با دایره قرمز مشخص کردم استفاده کنید بعد از کلیک کردن رو این آیکون این صفحه پایینی ظاهر میشه

و همون طور که با دایره قرمز مشخص کردم شروع میکنه با مرکز ارتباط برقرار کردن و در عرض چند ثانیه میتونید از طریق موبایلتون به اینترنت وصل شید البته من به نظرم اومد که سرعتش یه کم پایین بود و شاید هم هزینه اش یه کم از هزینه ای که از طریق موبایل استفاده می کنید بالاتر باشه ولی از هیچی بهتره

چند روز پیش رفته بودیم امامزاده زیارت

نه اطلاعات مذهبیم انقد بالاست که در مورد امامزاده براتون بگم که آبا و اجدادش کی بوده نه میخوام اینو الکی بگم که وقتی اینجا میرم سبک میشم و دلم وا میشه و از این حرفا...

ما همیشه همجوره در دلمون بازه نیازی به گشودنش توسط زیارت کردن آن هم با آن محیطی که میروی و میبینی نداریم

وارد محیط اونجا که میشی فکر میکنی همه اومدن زیارت امامزاده ولی اشتباهه هیچ کی نمیدونه زیارت یعنی چی

مادران : یا اومدن دعا کنن بخت دختراشون باز شه یا پسر معتادشون سر به راه شه

پدران : هیچی از زیارت نمیفهمن فقط خانمها رو آوردن که اصطلاحاً دلشون باز شه

پسران موتوری : برای چشم چرانی اومدن ، چه جایی بهتر از امامزاده که همه فکر کنن اینا چقدر سربه راهن که اومدن زیارت نرفتن ولگردی!!!!

عده ای دیگر از پسران : به جای زیارت امازاده با دوست دختراشان قرار گذاشتن که بکله چهرۀ تابان او(به وسیله لوازم آرایشیهای لوکسش) را زیارت کنند بلکه دلشان باز شود!

دختران تازه به سن بلوغ رسیده : اومدن اینجا دام پهن کردن بلکه امامزاده در حقشون فرجی قائل بشه و یک عدد دوست پسر برای رفع مواقع بیکاری گیر بیارن!

دختران دیگر : اینها احتمالاً دوست دخترهای همان پسر ها هستند!

عده ای دیگر سرخوش نیز وجود دارند که خیلی آن طرف تر در محیط خاکی امامزاده با صدای بلند دامبل و دیمبول در حال رقص و آوازن (نکته : احتمالا اینها اومدن دل امامزاده رو وا کنن!!!!)

و اما خودم که باز هم از زیارت چیزی حالیم نیست

میرم تو زیارت نامه رو مطالعه کرده یه فاتحه میفرستیم و برمیگردم چه معنی داره آدم هی ضریح امامزاده رو بلیسه (که معلوم نیست دست و دهن چند نفر انسان افغانی و مهاجر و ... بهش خورده بزنه) که دلش وا شه!! بعدشم آنفلانزای خوکی بگیره جان به جان آفرین تسلیم شه و شهید شه که یه عده از سهمیه شهیدش این دنیا حال و حول کنند!!

این تنها امامزاده ای که تو شهرمون هستش (امامزاده سید حسن (ع)) فقط اینو میدونم و اینکه یکی از برادران امام رضا بوده

فيل‌بانان تنها با درك يك نكته و به شيوه‌اي بسيار ساده، فيل‌هاي عظيم‌الجثه را كنترل مي‌كنند. وقتي فيل هنوز بچه فيل است، يك پايش را با طناب محكمي به تنة درختي مي‌بندند. بچه فيل، هرچه تقلا مي‌كند، نمي‌تواند خودش را آزاد كند. اندك اندك بچه فيل با اين تصور عادت مي‌كند كه تنة درخت از او نيرومند‌تر است.
هنگامي كه بچه فيل بزرگ مي‌شود و قدرت شگرفتي مي‌يابد، تنها كافي است ريسماني نازك به دور پاي فيل گره زده شود و به يك نهال كوچك بسته شود. جالب اينكه فيل هيچ تلاشي براي آزاد كردن خودش نمي‌كند.
همچون فيل‌ها، پاهاي ما نيز اغلب اسير باورهاي شكننده‌اند، اما از آنجا كه در گذشته به قدرت تنة درخت عادت كرده‌ايم، شهامت مبارزه را نداريم.
بي آنكه بدانيم كه تنها يك عمل متهورانه ساده... براي دست يافتن ما به موفقيت كافي است!

بنده کلاً انسانی هستم که از یکنواختی زود خسته میشوم و همیشه در پی تغییر و تحول چه در خود و در چیزهای دیگر میباشم اما با همه ی اینها انسانی کاملاً انتقاد پذیر هستیم و برای نظر دیگران احترام قائلیم .... یکی از دوستان که برای او و نظراتش احترام زیادی قائلیم از نوع تغییراتمان خوشش نیامد ... برای ما اینکه خوانندگان وبلاگ چه دوست دارند مهم است لذا تغییرات انجام شده را به جای خود بر میگردانیم

 اخبار دیشب میگفت پسرانی که با دختران معلول ازدواج کنند از سربازی معاف میشوند 

نمیدونم خوب شد یا بد

اما فکر کنم از فردا باز بورس ، دست معلولان بیفتد

به همین خاطر خواستم خدمت بانوان محترمه عرض کنم خونسردی خود را کاملا حفظ کنید از شدت هیجانتان بکاهید زیرا ترسیده ام که نکند بلایی بر سر خود بیاورید! در جهت فرجی برای گشایش بختتان   هر چند خود ما نیز از جنس شماییم  

خواستم شرح غیبتم را خیلی کوتاه و مختصر بیان کنم اما نشد فکر کردم تجربه ی کسب کرده ام را کامل و تمام بنگارم تا اگر کسی مانند من هوس بلندپروازی کرد عبرت بگیرد

اندک زمانی بود که به دنبال دانش و علم میگشتیم   همین که بر علممان افزوده شد ما را جو گرفت و به خود بالیدیم   به این فکر افتادیم که بلاگفا را چه به سرویس دهی به شاهزادگانی همچون ما!!!!   (از همین جا بود که غیبم زد و چند صباحی بود از دنیای مجازی دور بودیم) در همین راستا بود که تصمیماتی جهت کشورگشایی گرفتیم و به جستجوی جایگاهی در شأن خودمان میگشتیم که خوشبختانه پیدا نیز کردیم و پس از کلی سرو کله زدن و فهمیدن نوع سرویس دهی وب سایت مربوطه و سرویس های منحصر به فردش طولی نکشید که مجذوبش گشتیم   و اطلاعات خود را در زمینه وب سایت جویدیمان (در فرهنگ نامه ی دهخدای قلمرو به معنی پیدا کرده ) تکمیل کردیم و لختی نمانده بود که بر همگان ماجرای کشورگشاییمان را اطلاع دهیم     این را هم یادمان نرود بگوییم که یکی از سرویس های وب سایت مربوطه این بود که میتوانستی مطالب این وبلاگت را به آن وبلاگ انتقال دهی اما بنده که نصف روزی نیست از گسترش پست قبلی ام میگذرد در همان زمان تا به اکنون در اینترنت منتظر انتقال مطالب بودم که در کمال ناباوری و یک ساعت وقت تلف شده و هزینه تلفن و کارت اینترنت و ... متوجه شدم که هیچ کدام از مطالب انتقال پیدا نکرده اینجا بود که آمپرمان بالا رفت   و پوزمان به خاک مالیده شد و از کشورگشایی منصرف شده و عقب نشینی کردیم و نزد بلاگفا کلی شرمنده گشتیم که به خاطر بلند پروازیمان قدرش را ندانستیم ...

میگویند انسان باید سرش به سنگ بخورد تا بفهمد همین است

لذا از همکنون حرفمان را پس گرفته و دیگر هوس کشور گشایی نمیکنیم

توجه کردین نوع نوشته هام با چند وقت پیش خیلی فرق کرده

تعجب ندارد یک امپراتریس باید اقدارش را در کلامش حفظ کند تا از هر دندانش هنگام نطق کردن هنر کلامی بریزد 

نمیدونم چرا این بلاگفا خیلی هنر کنه تا یه سال بیشتر به دلی نمیشینه

خیلی وقته ازش خسته شدم

هرچی هم قالب عوض میکنم شاید نظرم عوض شه نمیشه که نمیشه

ازش خسته شدم شاید دیگه ننویسم ... شاید نقل مکان کنم به جای دیگه .... شاید هم!!! شاید!!!

شاید!!! این جمعه بیاید

بیاد که چی بشه؟

اگه بیاد وضع مسلمونارو ببینه که زبونم لال درجا سکته میکنه

چند وقت پیش دم در یک موسسه برای انجام کاری با دو نفر از دختران(هردوخواهر)شوهر کرده فامیل بودم نمیدونم از این کارشون چه منظوری داشتن ولی عادت دارن به تیکه پرانی های کنایه دار و مسخره کردن ... متذکر شوم داخل حیاط موسسه چندین نفر پسر که دور هم جمع شده بودند حضور داشتن ... نگو بانوان محترمه برای این وارد نمیشن که این نامحرمان آنجا حضور دارن میگم بریم تو بدون اینکه حرفشون رو مزمزه کنن که ممکنه ناراحت بشم رو به بنده کرده میگویند تو دانشجویی همیشه با پسرا سروکله میزنی رابطه داری اول تو برو ما خجالت میکشیم!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

واقعا متاسفم برای افراد کوتاه فکری که دانشگاه رو با دفتر وکالت محضری طلاق و ازدواج اشتباه گرفتن

سانس اول :

اینا تو اینترنتم دست از سر آدم بر نمیدارن

به دنبال مطلبی در اینترنت مشغول وبگردی میشوی سر از یک وبلاگ شخصی درمیاری که نویسنده یک خانوم می باشد از سر بیکاری شاید هم بیماری (مثل اینکه مرض داری) مشغول خواندن خاطرات نوشته شده اش میشوی همه اش درباره مامانش اینا ... خاله اش اینا .... دایش اش اینا .... تولد bf جونش اینا ... مد لباس و آرایش زننده ای که در آخرین مراسم عروسی پوشیده و تفریح ها و تفرجهای به قول خودش توپی که با فلان دوستش به تنهایی در فلان روز مرتکب شده ... یا ماجرای پیدا کرده شماره فلان پسر بیکار و الاف و دربدری مثل خودش در صحن دانشگاه و شماره گیری شماره مربوطه به همراه دوستش(به قول خودشان مثلا یک مقدار سر به سر پسره گذاشتن که بخندند) و هر و هر و کر کر کردنش پشت تلفن با پسر مربوطه و بعد از این جریان پیدا شدن مزاحم تلفنی و ماجرهای مکالمه اش با مزاحم و یا ماجرای کدبانو گری یک روزش درخانه که مادر منزل را به دست او سپرده و او نیز مشغول طبخ شده و غذا را سوزانده

آخه اینا کجاش تعریف داره که با آب و تاب میشینی مینویسی یه بدبخت مثل من سر از وبلاگت درمیاره به خاطر کارای جنابعالی از دختر بودن خودش تاسف میخوره بابا یه ذره دیدتون رو باز تر کنید زندگی همش آرایش و لباس و پسر و کلاس گذاشتن و ... نیست حالا جالب اینجاست یه نگاه به قسمت کامنتها که می اندازی وبلاگه مربوطه با روزی 10 تا بازدید شونصد تا کامنت داره که همه پسرن (من نمیدونم اینا چه حوصله ای دارن هر روز به شوق خوندن روزمرگی های نوشته شده یه دختر آنهم از نوع اونجوریش میان اینترنت و کامنت میزارن *حالا متن کامنت ها (وای چقد ناز نوشتی!!! ...   وبلاگت حرف نداره به من سر بزن ... و ....) ما که بخیل نیستیم سهم خودشون باشه ایشاالله برن سر بزنن

سانس دوم

استاد خسته نباشی ، استاد خسته نباشی ، استاد .... خلاصه استاد جمع میکنه میره و پسرا هم که رفتن یه نفر در اتاق و میبنده و محکم میگیره و بپا میشه که کسی نیاد

من : مثل مونگلا حاج و واج چشامو گرد میکنم که چه خبره ... یکی میگه آینه نداری؟

من : نه بابا حوصله داری با این همه جزوه و کتاب دیگه جای آینه کجا میشه

خلاصه یکی یکی شروع میکنن به تجدید آرایش و آخر سر هم از بنده ناشی میپرسن آرایشم خوب شده ما هم که شیطنت در ذاتمان خانه کرده همه را یکی یکی رد کرده ...

ببینم : نه خط چشت کج شده ... بعدی ... تو برو رژ لبت و کمرنگ کن زشته و............

نمی فهمم اینا با این همه حرص و جوش برای کی بزک میکنن؟!

سانس سوم

آرایش ها تموم میشه .... حالا میز گرد سیاسی

(و بنده همچنان در جایگاه استاد با همان چشمان گرد شده و علامت تعجبی بزرگ بر روی کله ام به چرندیات بقیه گوش فرا میدهم و نکته برداری میکنم در مخیله ام که شاید یک جایی به کارم آمد) *منظورم ان است که میگن ادب از که آموختی از بی ادبان بنده نکات ریزش را به خاطر میسپارم که اگر به مزاجم خوش نیامد یادم باشد تکرار نکنم*

در میز گرد مربوطه چندین نفر مجرد ... چندین نفر هم متأهل ... (منم نخودی) موجود میباشد

بحث ها ابتدا چون تازه آرایش ها تمام شده از کرم ها ولوازمات روزی که در بازار موجود است و قیمتها و مرغوبیت کالاهای مربوطه شروع میشود در این بحث مجردها و متأهل ها نظرات یکسانی دارند بنده نیز بالای منبر از سخنان نکته برداری شده نمکی میپرانم و فضای جمع را گاه گداری میشکنم

یکی از متاهل ها که انکار کمبود شدیدی در آرایش و مد لباس های زمان مجردیش دارد به خیال خودش دارد نصیحت میکند (به گمانم دارد امر به منکر و نهی از معروف می کند)

رو به مجردهای دم بخت کرده میگوید : بابا برای خودتون چی دارید من که پشیمون شدم از اینکه چرا اون موقع که مجرد بودم آرایش نمیکردم و چادر سرم میکردم واسه خودتون آزاد باشید به خودتون برسید ... آرایش کنید ... طبق مد لباس بپوشید چادر نپوشید و همین طور دارد ترویج اسلام میدهد.... و سرهای مبارک مجردان با نیشهای باز از شوق به علامت تصدیق بالا و پایین می رود ....

بحثها توسط مجردی دم بخت و چشم براه بر در برای ورود خواستگار عوض شده و به زندگی زناشویی کشیده می شود متأهل ها هم که ته دلشان آب می شود و مدام داغ دل مجردهای بیچاره را تازه میکنن و بدون هیچ شرمی از مسائل زناشویی خود و شوهرشان سخن به میان میاورند (اینجا دیگه ترجیح میدم بیشتر از این از این چرندیات نکته برداری نکنم دست دوستم رو میگیرم و میرم بیرون)

واقعا از صبحت کردن بعضی از خانما تو جمع ها خجالتم میگیره ... نمیدونم چی تو کلشون میگذره فکر کنم فقط دوست دارن تو جمع رشته کلام دست خودشون باشه و مورد توجه باشن چون بعضی هاشون از سیر تا پیاز زندگیشون و رو پیش بقیه رو میکنن حتی گلاب به روتون اینم جا نمیزارن که چند بار در روز برای قضای حاجت به توالت رفته و چطوری....

سانس چهارم

یکی از فامیل ما را برای مراسم تولد فرزند دلبندش در ساعات بعد از شام دعوت میکند تا ضرفها را می شورم دیگر وقتی برای نگاه کردن خود در آیینه نیز ندارم سریع چادرم را سرم میکشم و همین طور لی لی کنان که دارم کفشهایم را میپوشم به دنبال بقیه در حال دویدن هستم و نمی فهمم چطوری به مراسم میرسم بعد از اینکه یکی یکی مهمانها که معلوم نیست از ساعت چند بیکار شدن که رفتن لباس نو خریدن و آرایش کردن و این همه به خودشون رسیدن با رقص و قر کمر و بزن بکوب وارد میشن خوب که خودشون و خسته کردن یکی یکی ولو میشن اونوقت دور هم جمع میشن به بلوتوث بازی دم به دقیقه گوشیاشونو سمت من دراز میکنن وای قربونش برم عکس گلزار و دیدی برات بفرستم حالم به هم میخوره از هر چی بازیگره ... آخی فداش بشم چقد نازه پوریا پور سرخ و میخوای؟ من :

اینو ببین عکس مصطفی زمانیه ،  بنده فقط اسامی یادم مونده چهره افراد و اینکه اینایی که اینا قربونشون میرن نمیدونم کین؟ و چکارن؟

یکیشون پا میشه یه سیدی ترانه تصویری میزاره یه دفه (باز هم دخترای مجرد عقده ای) واااااااای "کی بود خوانندهه یادم نیست" ولی هرکی بود با اون موهای سیخ سیخیش و لباساش حالمو به هم زد یکی از دخترا رو به بقیمون وااای خدا بده شانس یکی دیگه که بغل دست من نشسته ااااااه نگا کن پسره چقد خوشگله وای وای الان داره منو نگاه میکنه

من : نه بابا دل خودتو خوش نکن فکر کنم داره منو نگاه میکنه منم تحویلش نمیگیرم

باز هم مثل همیشه توی جمع فقط خجالت بود که داشتم میکشیدم از طرز فکر و استدلال دخترای جمع حالم بد میشد و پیش خانمهای با سن و سال جمع (مادرای بقیه) که این صحنه ها رو میدیدن از خجالت داشتم آب میشدم

نتیجه اخلاقی : دخترای عزیز دم بخت بهتون توصیه میکنم همچین جاهایی چون زیر دید و ذره بین بقیه مادران قرار دارید انقد جلف بازی درنیارید مردم تو خونشون پسر بزرگ دارن این صحنه ها رو میبین زده میشن چون ممکنه قبلا تو سرشون باشه بیان خواستگاری

سانس بعدی

شرمنده این سانس یک مقدار صحنه دارد ... در ادامه مطلب درج گردیده

چند وقت پیش برای انجام کاری تو مرکز استان با دیدن سر و وضع دختر بی حجابی که جلو تر از من راه میرفت و بعد از گذشتن از کنار پیرمردی که کنار خیابون نشسته بود وقتی دیدم پیرمردی که هم سن پدربزرگ دختره شاید 17- 18 ساله با شهوت از نوک پا تا سر دختر رو ورانداز میکرد و من با چادری که سرم بود وقتی صحنه رو دیدم از خجالت سعی کردم طوری دختره رو پشت خودم قایم کنم(کارو کاسبی پیرمرده چشم چرون رو ریختم به هم) برای اولین بار از دختر بودن خودم احساس گناه کردم ... از خودم و دختر بودنم بدم اومد .. یه حس بدی بهم دست داد..

واقعا موندم این آدما چرا با کاری که نمیخوان و نمیدونن باعث گناه یه طرف دیگه حتی یه پیرمرد میشن چی رو میخوان با سرو وضعشون نشون بدن؟

خوش هیکلن؟

باکلاسن؟

سطح فرهنگشون؟

سطح تحصیلاتشون؟

بعضی ها هم که تموم فکر و ذهنشون اینه که شوهر کنن!!! فکر میکنن با این کارشون یکی بهشون توجه میکنه و شوهر گیر میارن!!!!!!

والله حاضرم قسم بخورم یه پسره اراذل و اوباش سر خیابون که از نگاه کردن به همین آدما و سرکار گذاشتنشون روز و شبش رو سر میکنه هم حاضر نیست یکی از اینا زنش باشه!!!

تو یه سایتی که ادرسش یادم نیست خیلی وقت پیش مطلب جالبی رو میخوندم...

سخنای یه روحانی همین روحانیایی که ما سایشون و با تیر میزنیم ولی خدایشش آدم جلو زبون درازشون کم میاره...

خودنم که (حالا دقیقا یادمم نیست) ولی ...

مثلا تویه پارک رو تصور کنید

دوتا نیمکت رو بروی هم ... روی یکی یه زن و شوهر از لحاظ حجاب در سطح افتزاج

روی نیمکت بعدی یه زن با چادر و همین روحانی که میگم ..

نوشته بود مرد جون به روحانیه میگه حاج آقا این امل بازیا چیه این زن بیچاره رو زیر این چادر قایم کردی

جواب جالب روحانیه ...

میگه زن من مال خودمه مثل لوازم شخصیم ... مثل مسواکم که حاضر نیستم به کسی بدم ... مثل ماشین شخصیم که فقط برای کارای خودم ازش استفاده میکنم

ولی زن تو مثل تاکسی عمومیه که همه ازش استفاده میکنن ... همه به زن تو نگاه میکنن

ولی من دوست ندارم کسی به زن من نگاه سوء بندازه

واقعا آدم حرصش درم یاد!!!

چرا؟

از دست بعضی آدما که.....

گوشیت زنگ میخوره . یکی از دوستاته. برمیداری

الو

الو شارژ ندارم میشه یه زنگ بزنی!!!!!!!!!!!!!! قطع میکنه .. به خاطر رفاقت بهش زنگ میزنی

الــــــــــــــــو ... سلـــــــــــــــــــــــام ... خوبـــــــــــــــــــــــــی؟!!!( هر کلمه که مکالمه میکنه یه دقیقه طول میکشه) همینطوری با همین حالت هی صداشو کش و قوص میده و با ادا اطفال احوال هفت جد و ابادتو جویا میشه!

پس از گذشت 10 دقیقه احوال پرسی تموم میشه بعد .............. این قصه سر دراز داره......

---------------------------

چند دقیقه بعد یه نفر دیگه که بازم شارژ نداره یه پیام میفرسته که :

شارژ ندارم زنگ بزنم نحوه نصب مودم و مراحل رفتن به اینترنت رو برام سند کن!!!!!!!!!!!

شاخ درمیاری شبیه این شکلکه میشی .. آدم انقد پررو

----------------------------

بیرون از خونه تو دانشگاه گوشیتو بده یه زنگ بزنم ببینم شوهرم چرا نیومد!!

شوهرش نمیاد ... یه زنگ بزن آژانس

در جوابش : میگی شرمنده من به آژانس زنگ نمیزنم نمیخوام شمارم بیفته

واقعا که چقد خودتو میگیری همش یه سیم کارت ثابت داری

نکته : توجه کردین تو هیچ کدوم از این مکالمه ها یه کلمه ببخشید پیدا نمیشه همه انتظار دارن) انگار سیم کارت ثابت واسه اونا خریدی

بعضی ها هم که دیگه شورش رو درآوردن یه تک میزنن یعنی بهم زنگ بزن

اگه ندونی منظورشون این بوده هم با عصبانیت زنگ میزنن میگن :

گدا وقتی تک میزنم یعنی بهم زنگ بزن چرا زنگ نمیزنی؟

آخر سر هم یه تشکر خشک و خالی ازت نمیکنن

--------------------------

حالا اینا همه به کنار ، خدا رو شکر میرن شارژ میگیرن ... حالا دیگه سیم کارتشون اعتبار داره دم به دقیقه تک زنگ میزنن اذیت میکنن میرن رو اعصابت یا برات پیام میفرستن جوابشونو ندی تو پیام بعدی : خسیس چرا پیام نمیدی!!

اینجا دیگه یاد یه بیت شعر می افتم

یا رب مدار که گدا معتبر شود           که گر معتبر شود ز خدا بی خبر شود

سخنان خدا

آنگاه که تو نامید شدی و در جستجوی یک تکیه گاه مطمئن هستی بر من توکل کن (نمل آیه 79)

آنگاه که نومیدی بر جانت پنجه افکنده و رها نمی شوی به من امیدوار باش (زمر آیه 53)

آنگاه که در پی تعالی و کمال هستی نیتت را پاک و الهی کن (فاطر آیه 59)

آنگاه که سرمست زندگانی و مغرور به آن شدی به یاد قیامت باش (فاطر آیه 5)

آنگاه که دوست داری به آرزویت برسی به درگاهم دعا کن تا اجابت کنم (غافر آیه 60)

آنگاه که روحت تشنه راز و نیاز است آهسته مرا بخوان (اعراف آیه 55)

آنگاه که دوست داری کسی همواره به یادت باشد به یاد من باش که من همواره به یاد تو هستم (بقره آیه 152)

 لطف حق

دلت را خانه ما کن مصفا کردنش با من

به ما درد دل افشا کن ، مداوا کردنش با من

اگر گم کرده ای ایدل کلید استجابت را

بیا یک لحظه با ما باش پیدا کردنش با من

اگر درها به رویت بسته شد دل مکن ، باز آ

در ، این خانه دق الباب کن ، وا کردنش با من

بیا قبل از وقوع مرگ روشن کن حسابت را

بیاور نیک و بد را ، جمع و منها کردنش با من

چو خوردی روزی امروز ، ما را شکر نعمت کن

غم فردا مخور تامین فردا کردنش با من

به قرآن آیه رحمت فراوان است ای انسان

بخوان این آیه را تفسیر و معنی کردنش با من

اگر عمری گنه کردی مشو نومید از رحمت

تو نام توبه را بنویس امضا کردنش با من

همشیره گرامیمان برای ادای تکلیف الهی دیروز راهی سفر اعتکاف شد

هرچند خیلی دوستش دارم و دلم براش تنگ شده

ولی خودمانیم ها تک دختر بودن به تنهایی در منزل هم عجیـــــــــــــــب عالمی دارد

به کرات از زبون همجنسهای محترم دم بختم شنیدم که اکثرا به نیت این میرن اعتکاف که بختشون باز شه

افکار درونم : نکنه آبجی ما هم هوس شوهر کرده باشه

غیرتم : (...............) [از حضور شما شرمسارم غیرتمان یک مقدار سرکش شده فحش میدهد پدر سوخته ، نمیشود در انظار نوشت]

وجدانم : به جون خودم نباشه به جون آبجی من هیچ حرفی ندارم ... اصلا بحث کوچیک و بزرگ نداره شما اگه دوس داری ما حرفی نداریم اصلا میخوای همین خواستگار خودمونو شوت کنیم طرفت

از شوخی گذشته من اگه میرفتم اعتکاف [..........] اینجاش خصوصیه ولی یه چیزی برعکس همین که نوشتم دعا میکردم

حیاط منزل پدری از نمای پشت پنجره ....

البته این عکس رو به خاطر نماش (که همچین نمای جالبی هم نیست) نزاشتم به خاطر هواش گذاشتم که از دیروز تا الان یه سره همینطوری خاک رو سرمون میباره

عکس اول ساعت 16:12 دقیقه گرفته شده که تازه خاک داره وارد شهر میشه

عکس پایین هم ساعت 18:30 دقیقه گرفته شده که دیگه چشممون نمیبینه و شهر و خاک ورداشته

خونه نشین بودیم خونه نشین تر شدیم دیگه نمیشه وارد حیاط خونه شد

عکاس بی ذوق این عکسا هم آبجیم بوده...

اثری که همکنون مشاهده میکنید کار دستان این شاهزاده هنرمند است ....

یادش به خیر یه زمانی از سر بیکاری با خواهرم میرفتم کلاس نقاشی قبلش فقط با خواهرم که تنها نباشه میرفتم بعد که مربی اونجا دید وقتی تو رنگ بندی و بعضی چیزا خواهرم و کمک میکردم بهم گفت تو که میای .. از خواهرتم بهتر بلدی چرا اسم نمینویسی یه چیزی یاد بگیری

دیدم بد نمیگه قبول کردم

آخرای کلاس بود ، فقط دو تا تابلو کشیدم این یکی هم تابلو روز امتحانه

دو روز فرصت داشتیم ... این بوم هم بوم خرابی بود روز اول هرچی کشیده بودم روز دوم وقتی اومدم ببینم چقدر خشک شده دیدم بوم مثل روز اولش سفید سفیده

خلاصه با عجله همشو کشیدم حالا بماند که بالاترین نمره رو هم گرفتم

چکار کنیم دیگه همینطوری هنرمند به دنیا اومدیم

راستی گفتم هنر یه چیزی یادم اومد ...

حالا بابای هنرمندمو بگو که با یه دیپلم شاهنشاهی ادعای دکتریش هم میشه

چند وقت پیش گیر داده که بیا مدل موهاتو شبیه برادر اوته کنم (فکر کنم یکی از افراد سریال جومونگ باشه) ...

من : جون من بیخیال شو ...

بابا : خوب بیا شبیه سوسانوت کنم

من : ای بابا چکار به موهای من داری

خلاصه آخرش راضیم کرد که فقط یه کم جلوی موهامو بگیره

اونم چه کوتاهی زده برام خط ریش گذاشته

وقتی از پشت موهامو جمع میکنم دیگه شبیه پسرام

دیشب برق رفته بود داداشم میگه سرم بزارم رو پات ... من : راهت باش

حالا مامانم از رو نور موبایل داداشم که کله هردومون افتاده بود رو سقف به داداشم میگه

اگه این توای پس اون پسره کیه پیشت؟!!!

میگم مامان منم یادت رفته بابا زده موهامو ناکار کرده

حالا باباهه هر روز : به به ... به به عجب موهات خوشگل شده هر موقع دیدی بلند شد دوباره بیا کوتاش کنم

هر موقع باهام کار داشته باشه یا زنگ بزنه خونشون زنش نباشه زنگ میزنه اینجا که ببینه اینجا هست یا نه؟... از تلفن اداره استفاده میکنه و هر چقد بخوای میتونی باهاش صحبت کنی ولی وقتی از خونه یا با موبایلش زنگ میزنه تو دو کلمه حرفاشو میزنه و قطع میکنه ......

اونوقت اینا به نظرش استفاده از بیت المال نیست ....

ولی وقتی پسر یه شاطر نونوایی با پیکانش میزنه تصادف میکنه و مقصر میشه و باباهه به خاطر پسره تو دادگاه خواهش میکنه که به جای پسرش که بچه ست و گواهینامه نداره صورت جلسه کنه که خودش پشت ماشین بوده ایشون یاد بیت المال میافته و تو دادگاه به قاضی میگه استفاده از بیمه اونم اینجوری استفاده از بیت الماله این آقا دروغ میگه بچه اش پشت ماشین نشسته بوده ...

این جواب خوبیهای یه شاطر مهربونه که وقتی پای داداش همین آقا میشکنه به خاطر اینکه آشنا هستن تو مدتی که پای دادش اون شکسته خودش هر روز اول صبح بهترین نونای نونواشو میبره در خونشون اونوقت جواب خوبی های اون این میشه ... بیت الماله!!!!!..

وقتی خودش به بهانه مأموریت با ماشین شخصی و زن و بچه میره مسافرت و حال میکنه و پولش به اسم ماموریت تو جیبش میره اینا بیت المال نیست!!!!!...

وقتی خودش و داداشاش حق دو تا بچه شهید رو میخورن (که الان به یکیشون برچسب دیوونگی و به یکی دیگشون برجسب ولگردی زدن) و به بهونه برادر شهید بودن 5 تا برادر دیپلم و زیر دیپلم همه کارمند شدن بیت المال نبوده!!!!!...

وقتی الان با 40 سال سن روزا به بهانه اضافه کاری از ساعت 11 به بعد میره دانشگاه واسه ادامه تحصیل و پول اضافه کاری میگیره بیت المال نیست!!!!!...

وقتی با ماشین شخصی که معلوم نیست بنزینش از کجا تأمین میشه که اصلا تموم نمیشه هر روز هر ساعت روزای بیکاری از اول صبح تا آخر شب و روزایی که کار داره از 3ظهر تا 12 نصف شب...به شب نشینی و دید و بازدید و گردش و تفریح میره اینا بیت المال نیست!!!!!...

فکر کرده نماز بخونه و ریش بزاره دیگه از اون مؤمن درجه اولاست که به درجه اجتهاد رسیده

چی مگن دقیق یادم نیست ... مؤمنی به ریش نیست به ریشست .... یه همچین چیزی

خدایا کفر نمی گویم

پریشانم چه می خواهی تو از جانم؟!

مرا بی آنکه خود خواهم اسیر زندگی کردی

خداوندا!

اگر روزی ز عرش خود به زیر آیی

لباس فقر پوشی

غرورت را برای تکه نانی

به زیر پای نامردان بیاندازی

و شب آهسته و خسته

تهی دست و زبان بسته

به سوی خانه باز آیی

زمین و آسمان را کفر میگویی

نمی گویی؟!

خداوندا!

اگر در روز گرما خیز تابستان

تنت بر سایه دیوار بگشایی

لبت بر کاسه مسی قیر اندوز بگذاری

و قدری آن طرف تر

عمارت های مرمرین ببینی

و اعصابت برای سکه ای این سو و آن سو در روان باشد

زمین و آسمان را کفر می گویی

نمیگویی؟!

خداوندا!

اگر روزی بشر گردی

ز حال بندگانت باخبر گردی

پشیمان می شوی از قصه خلقت ، از این بودن ، از این بدعت

خداوندا تو مسئولی

خداوندا تو می دانی که انسان بودن و ماندن

در این دنیا چه دشوار است

چه رنجی می کشد آن کس که انسان است و از احساس سرشار است!

((دکتر علی شریعتی))

چند وقت پیش خواهرم با داداشم دعواش شده بود حسابی عصبانی بود کار همیششه بلد نیست... چطور بگم؟! راه و روش پیدا کردن رگ خواب پسرا رو بلد نیست واسه همین همیشه با داداشام سر کاری که ازشون میخواد و انجام نمیدن دعوا داره بگذریم خلاصه عصبانی بود ....

میگفت کاشکی یه شهر وجود داشت که فقط خانما توش بودن!! هیچ پسری توش نبود و از شرشون خلاص میشدیم ....پسرای پرتوقع به درد نخور .... وقتی کاری دارن میان چرب زبونی میکنن منت میکشن آدم دلش میسوزه نمیتونه نه بگه بعد وقتی کاری داری با این صدای نکره وحشتناکشون داد میکشن سرت...

من : آخی نگو بابا گناه دارن درسته اینطورین ولی هر کاری راهی داره خواهر من ...

خواهرم : نه! هر راهی هم داشته باشه خیلی خوب میشد اصلا پسرا وجود نداشتن !!!

دوباره خودش تو جواب حرف خودش : البته اون موقع نسل آدما منقرض میشد

 بازم خودش : ولی خوب میشد اگه شهر پسرا جدا بود شهر دخترا جدا ..

من : اونوقت بازم به عنوان توریست و گردشگر می اومدن به شهرمون سر میزدن ...

خلاصه هر وقت عصبانی میشه میگه فایده نداره باید بریم یه شهر درست کنیم ...

حالا اینا رو ولش من تو یه کتاب (حقوق زن قبل از اسلام :«یه همچین چیزی») که چند وقت پیش برای تحقیق تایپ کرده بودم چیزای جالبی خوندم بیچاره زنا چقدر در حقشون ظلم شده او زمان ...

وقتی واسه خواهرم تعریف کردم هی حرص میخورد تو دلش به پسرا بد و بیراه میگفت ...

گفتم اون چیزایی که تایپ کردم و اینجا بزارم اونایی که مثل خواهر منن بازم برن خدا رو شکر کنن که قبل از اسلام به دنیا نیومدن

قسمتی از متن و اینجا میزام و چون طولانیه بقیشو میزارم ادامه مطلب هر کی دوست داشت بره بخونه

زن در ایران

در درخشان ترین دوره ی حیات اجتماعی زن در ایران پیش از اسلام – یعنی عصر ساسانی - «زن مطلقاً فرمانبردار مرد بود و شخصیت حقوقی نداشت ، پدر شوهر اختیارات بسیار وسیعی در دارایی وی داشتند ؛ چیزی که از اسناد آن زمان به دست می آید – و با همه ی هیاهوهای جاهلانه که اخیراً اعلام کرده اند ، از بدیهیات تمّدن ساسانی است – نکاح با محارم و زناشویی در میان اقارب درجه ی اول ، حتماً معمول بوده است ؛ احکام عجیب دیگری هم داشته اند ، مثلاً چون پسری به سن رشد و بلوغ می رسیده ، پدر ، یکی از زنان خود را به عقد زناشویی او در می آورده است.»

دکتر کریستین سن نیز در کتاب ایران در زمان ساسانیان با تشریح وضعیت دهشتناک زندگی زن در جامعه ی ساسانی می نویسد : «در ایران عصر زردشتی ، ازدواج با محارم و نزدیکان ، نه تنها مقدّس بوده بلکه گناهان کبیره را نیز محو می کرده است ، اگر کسی بدون تقصیر فقیر می شد و قدرت ازدواج نداشت ، شخصی که زن یا زنان متعدد داشت ، می توانست یکی از همسرانش و یا تنها همسرش را به وی بسپارد تا از او استفاده کند و در این بخشش مردانه ، رضایت زن شرط نبوده است و این عمل از اعمال خیر محسوب می شده که اجر و ثواب داشته ، مشروط به اینکه مرد نیازمند ، زردشتی بوده باشد .»

یکی از دوستام از اینکه یکی بهش زل بزنه نگاش کنه متنفره میگه دوست دارم با ناخونام چشاشو درارم! تو دانشگاه هم که از این نگاها پره (نگاه پسرای چشم چرون) بیچاره انقدر زجر میکشه!! میگفت نمیدونم چرا پسرا انقدر چشم چرونن من تو یه مقاله روانشناسی شخصیت چراشو خونده بودم بهش گفتم

چراش اینه .... (برای اونایی که مثل دوست من میخوان بدونن)

اعمال حسی – حرکتی . می توان گفت که زنها ، نسبت به مردها ، در تشخیص رنگها و ادراک سریع اندازه ها برتری قابل ملاحظه ای دارند . امروز جای تردید باقی نمانده است که کوررنگی جنبه ارثی دارد و از صفات وابسته به جنس است ، زیرا تعداد مردان کوررنگ شانزده برابر تعداد زنان کوررنگ است . حتی اگر افراد کوررنگ را کنار بگذاریم ، باز هم برتری زنها بر مردها ، از نظر ادراک رنگ ، به راحتی تأیید می شود . از نظر اعمال حرکتی ، نیروی ماهیچه ای، سرعت و دقت در اعمالی که گستردگی بیشتری دارند ، تفاوتها به نفع مردهاست . اما از نظر قابلیت و مهارت انگشتان باز هم بُرد با زنهاست . شنوایی زنها قویتر از شنوایی مردهاست .  شاید روی همین اصل است که از تعریف و تمجید خوششان می آید و در عوض ، بینایی مردها قویتر از بینایی زنهاست و احتمالاً به همین علت است که چشم چرانند!

 این یکی از گزینه های عوامل زیستی شخصیتیه مقاله ی بلندی این فقط یه قسمت خیلی کوچیکی از اونه

به نظرتون این پسر کوچولو کنجکاوه یا از همین الان چشم چرونه!!!

امروز تو خیابونمون که داشتم به طرف خونه می اومدم دو تا دختر گفتن :

ببخشید خانم خونه اعظم خانوم کجاست!!!!!!!

من (با تعجب) : اعظم دیگه کیه؟؟؟؟!

دخترا : همون که فال میگیره

قبلا دیده بودم از یکی از خونه های همسایمون آدمای زیادی بیرون میان مامانم گفته بود خونه یه زنست که فال میگیره بهشون خونرو نشون دادم میخواستم بگم نترسید بالاخره شوهر میکنید...جلو زبونمو گرفتم رامو کشیدم اومدم خونه پیش خودم فکر کردم اینا واقعا به این چیزا اعتقاد دارن!!!

واقعاً آدم موقعی سختی و مشکلات دوست و دشمن خودشو راحت پیدا می کنه!!!

پسر کوچک از مادرش پرسيد: چرا گريه ميکني؟

مادرش گفت: چون من زن هستم.

پسر بچه گفت: من نمي‌فهمم.

مادر گفت: تو هيچ‌گاه نخواهي فهميد.

بعدها پسر کوچک از پدرش پرسيد که چرا مادر بي‌دليل گريه ميکنند؟

پدرش تنها توانست به او بگويد: تمام زنان براي «هيچ چيز» گريه ميکنند.

پسر کوچک بزرگ شد و به يک مرد تبديل شد ولي هنوز نمي‌دانست که چرا زنها بي‌دليل گريه ميکنند.

بالاخره سوالش را براي خدا مطرح کرد و مطمئن بود که خدا جواب را ميداند.
او از خدا پرسيد: خدايا، چرا زنان به آساني گريه ميکنند؟
خدا گفت: زماني که زن را خلق کردم ميخواستم او موجود به خصوصي باشد بنابراين شانه‌هاي او را آنقدر قوي آفريدم تا بار تمام دنيا را به دوش بکشد.
و همچنين شانه‌هايش آن قدر نرم باشد که به بقيه آرامش بدهد و من به او توانايي دادم که در جايي که همه از جلو رفتن نااميد شده‌اند او تسليم نشود و همچنان پيش برود.
به او توانايي نگهداري از خانواده‌اش را دادم حتي زماني که مريض يا پير شده است بدون اين که شکايتي بکند. به او عشقي داده‌ام که در هر شرايطي بچه‌هايش را عاشقانه دوست داشته باشد حتي اگر آنها به او آسيبي برسانند.
به او توانايي دادم که شوهرش را دوست داشته باشد و از تقصيرات او بگذرد و هميشه تلاش کند تا جايي در قلب شوهرش داشته باشد.
به او اين شعور را دادم که درک کند يک شوهر خوب هرگز به همسرش آسيب نمي‌رساند اما گاهي اوقات توانايي همسرش را آزمايش ميکند و به او اين توانايي را دادم که تمامي اين مشکلات را حل کرده و با وفاداري کامل در کنار شوهرش باقي بماند.
و در آخر به او اشکهايي دادم که بريزد. اين اشکها فقط مال اوست و تنها براي استفاده اوست در هر زماني که به آنها نياز داشته باشد.
او به هيچ دليلي نياز ندارد تا توضيح دهد چرا اشک ميريزد.
خدا گفت: مي‌بيني پسرم، زيبايي يک زن در لباسهايي که مي‌پوشد نيست. در ظاهر او نيست و در شيوه آرايش موهايش نيست و بلکه زيبايي يک زن در چشمهايش نهفته است.
زيرا چشمهاي او دريچه روح اوست و قلب او جايي است که عشق او به ديگران در آن قرار دارد ...

فقط بلدن یه مستند درست کنن اسمش و بزارن شوک

بعد بشینن هی از بدی اینترنت و خریتایی که یه سری ناشی که نمی دونن اینترنت با چه (ا) نوشته میشه بحث کنن

خوب از خوبیهاش بگو که دید همه خانواده ها نسبت به اینترنت خراب نشه!

نمیدونم چرا اکثر کسایی که میشنن پای سیستم دنبال چیزای غیر اخلاقی میگردن

یا نصف عمرشونو پای یه کار بیهوده و آشنایی با کسایی که نمیدونن کین و از چه خانواده این به اسم چت تلف میکنن

بدون اینکه حتی آشنایی راجع به این برنامه و خطراش داشته باشن

فقط یاد گرفتن رو هر لینکی که نوشته عکس خفن ... فیلم خفن .... +18 ... کلیک کنن

چرا آدما از خوبیهای اینترنت استفاده نمیکنن؟!

همین سایتایی که باعث میشه آدم به راه بد کشیده بشه اگه توجه کنن دوبرابر سایت هست که راجع به هیمن چیزا آموزش گذاشته که چشاتونو باز کنید نرید اینا تله است واسه امثال شما که یه مثقال عقل تو سرتون نیست

ریسک کردن خوبه ولی نه برای هر کاری

آخرش میاین پشت تلویزیون با صورت شطرنجی شروع میکنید به گه خوری

حالا هی گریه کن که تو یاهو هک شدم

نشسته با پرویی تمام میگه چت میکردم ازم خواست براش عکسمو بفرستم منم فرستادم بعد دو روز دیدم تو اینترنت همه عکسای شخصیم پخش شده

خوب خره با یه سلام علیک که نمیشه به هر کسی اعتماد کرد

به نظر من اینا از نظر بنیاد خانوادگی خرابن

کمبود عاطفی تو جامعه ایران وحشتناک شده

اگه خانواده تربیت درست داشته باشه هیچ وقت بچه هاشون برای فرار از خانواده به اینترنت رو نمیارن

پسرا هم که همش دنبال پیدا کردن سایتها و عکسها و فیلمهای جنسین

من نمی فهمم دونستن این چیزا باعث به وجود اومدن چه دلخوشی میشه!؟

یه چیزی باعث شد یاد این خاطره تو دانشگاه بیفتم....

یه سری از پسرای کلاسمون که خیلی پرون و همش دنبال شیطنت کردن میگردن

ساعت وسط بین دو کلاس رفته بودیم استراحت چند دقیقه مونده به شروع کلاس خواستیم بریم بشینیم در کلاس بسته بود بازش که کردیم همین احمقا تو کلاس بودن از قصد (مثل اینکه تنشون میخواره) نشستن سر جای خانما و ساکت شدن بچه ها در و بستن گفتن ولشون کنین حرف زدن با اینا فایده نداره همین جا میمونیم تا استاد و بقیه بچها میان ...

گفتم ولشون کن بابا میخوان چکار کنن میریم میگیم پاشید دیگه این دیگه کاری داره؟

درو باز کردم رفتم تو بچه ها هیچ کدوم نیومدن همین طور نگا میکردن

با یه نگاه جدی همه رو نگاه کردم ...

ساکت بودن نگام میکردن یه لبخند شیطانی هم رو لباشون بود

داشتم پیش خودم فکر میکردم مأدبانه بگم پاشن یا داد بزنم سرشون

نمی دونم چرا نا خوداگاه دو تا بو کشیدم بعد به حالت تائید سرم و پایین انداختم و خیلی جدی سرشون داد زدم سیگار کشیدین؟؟؟؟!!!!!!

بوی سیگار کلاس حال آدمو به هم میزد

زدم بیرون و درو بستم حالا از اون ور اونا می خندیدن از این ور ما

بچه ها میگفتن مگه مادرشونی اینطوری سرشون داد زدی!!!

خلاصه فیلمی بود واسه خودش

مهربانم اي خوب!

ياد قلبت باشد؛يک نفر هست که اينجا

 بين آدم هايي،که همه سرد و غريبند با تو

 تک و تنها ،به تو مي انديشد

 و کمي

 دلش از دوري تو دلگير است...

 مهربانم،اي خوب!

 ياد قلبت باشد؛يک نفر هست که چشمش،

 به رهت دوخته بر در مانده

 و شب و روز دعايش اين است؛

 زير اين سقف بلند،هر جايي هستي،به سلامت باشي

 و دلت همواره محو شادي و تبسم باشد...

 مهربانم،اي خوب!ياد قلبت باشد؛

 يک نفر هست که دنيايش را،

 همه هستي و رويايش را،به شکوفايي احساس تو،

 پيوند زده

 و دلش مي خواهد،لحظه ها رابا تو،به خدا بسپارد...

 مهربانم،اي خوب!

 يک نفر هست که با تو

 تک وتنها ،با تو

 پر انديشه و شعر است و شعور!

 پر احساس و خيال است وسرور!

 مهربانم! اين بار، ياد قلبت باشد؛

 يک نفر هست که با تو،به خدا نزديک تر است

 و به يادت،هر صبح،گونه سبز اقاقي ها را

 از ته قلب و دلش مي بوسد

 و دعا مي کند اين بار که تو

 با دلي سبز و پر از آرامش،راهي خانه خورشيد شوي

 و پر از عاطفه و عشق و اميد

 به شب معجزه و آبي فردا برسي...

این شعر قشنگو یه زمانی یه دوست خوب بهم هدیه داده بود ...

هدیش می کنم به توی مهربونی که هر روز با اومدنت به زندگی دلگرمم میکنی

با مامنم رفته بودم بیرون .... تو خیابون ... دو تا پسر از کنارم رد شدن ... یکیشون با آرنج میزنه پهلوی دوستش .... نگا کن پدر سوخته شبیه لیلا فروهره!!!!!!!!!!!

آخه کجای من شبیه لیلا فروهره!!!؟؟؟

دخترها

توی ماهیتابه روغن میریزن

اجاق گاز زیر ماهیتابه را روشن می کنن

تخم مرغ ها رو می شکنن و همراه نمک توی ماهیتابه می ریزن

چند دقیقه بعد نیمروی آماده رو نوش جان می کنن

 پسرها

توی کابینتهای بالایی آشپرخانه دنبال ماهیتابه می گردن

توی کابینتهای پایینی دنبال ماهیتابه میگردن و بالاخره پیداش می کنن

ماهیتابه را روی اجاق گاز می زارن

توی ماهیتابه روغن می ریزن

توی یخچال دنبال تخم مرغ می گردن

یه دونه تخم مرغ پیدا می کنن

دنبال کبریت می گردن

به فندک اجاق گاز رو روشن می کنن و بوی سرکه همراه دود آشبزخونه رو بر می داره

ماهیتابه رو می شورن (بگو چرا روغنش بوی ترشی می داد!)

ماهیتابه رو روی اجاق گاز می ذارن و توش روغن واقعی می ریزن

تخم مرغی که از روی کابینت سر خورده و کف آشپزخونه پهن شده رو با دستمال پاک می کنن

لباس می پوشند و میرن سراغ بقالی سر کوچه و 20 تا تخم مرغ می خرن و بر می گردن

تلویزیون رو روشن می کنن و صداش رو بلند می کنن

روغن سوخته رو می ریزن توی سطل و دوباره روغن توی ماهیتابه می ریزن

تخم مرغها رو می شکنن و توی ماهیتابه می ریزن

دنبال نمکدون می گردن

نمکدون خالی رو پیدا می کنن

دنبال کیسه نمک می گردن و بالاخره پیداش می کنن

نمکدون رو پر از نمک می کنن

صدای گزارشگر فوتبال رو می شنون و می دوند جلوی تلویزیون

نمکدون رو روی میز میدارن و محو تماشای فوتبال می شن

بوی سوختگی رو استشمام می کنن و می دوند توی آشپزخونه

چند تا فحش می دن و تخم مرغهای سوخته رو توی سطل می ریزن توی ماهیتابه روغن و تخم مرغ می ریزن

با چنگال فلزی تخم مرغها رو هم میزنن

صدای گل رو از گزارشگر فوتبال می شنوند و می دوند جلوی تلویزیون

سریع بر میگردن توی آشپزخونه

تخم مرغهایی که با ذرات تفلون کنده شده توسط چنگال مخلوط شده رو توی سطل می ریزن

ماهیتابه رو میندازن تو سینک ظرفشویی

دنبال ظرفهای مسی می گردن

قابلمه مسی رو روی اجاق گاز می ذارن و توش روغن و تخم و مرغ میریزن

چند دقیقه به تخم مرغها زل می زنن

یاد نمک می افتن و میرن نمکدون رو از کنار تلویزیون بر میدارن

چند ثانیه فوتبال تماشا می کنن

یاد غذا می افتن و می دوند تو آشپزخونه

روی باقیمانده ی تخم مرغی که کف آشپزخونه پهن شده لیز می خورن

چند تا فحش می دن و بلند می شن

نمکدون شکسته رو توی سطل می ندازن

قابلمه رو بر میدارن و بلافاصله ولش می کنن

چند تا فحش میدن و انگشتاشون که سوخته رو زیر آب میگیرند

با یه پارچه تنظیف قابلمه رو برمیدارن

پارچه رو که توسط شعله آتیش گرفته زیر پاشون خاموش می کنند

نیمروی آماده رو جلوی تلویزیون می خورن و چند تا فحش میدن

کاش اول!

قربان خدا بروم ، آخر زمستان هم شد فصل؟ صبح تر و تمیز از خانه می آیی بیرون ، نیم ساعت نشده خیس و گل آلود می شوی! نگاه کن ، درست شبیه موش آب کشیده شده ام ، سرما نخورم خوب است . آدم دلش برای آفتاب تنگ می شود . همه با صورت کبود به اداره می رسند . نمی توانم قلم را درست توی دستم بگیرم ، دست و پایم یخ زده . هرچه هم بیشتر لباس می پوشم انگار نه انگار ... کاش همیشه تابستان بود!

کاش دوم!

روزی هفت هشت لیوان آب و آبمیوه و نوشابه هم افاقه نمی کند . نیم ساعت که زیر این آفتاب داغ راه بروی همه اش عرق می شود و می رود پی کارش! دهانم خشک شده . آدم دلش برای یک نسیم ناقابل تنگ می شود . کولر و پنکه هم که چیزی به جر کمر درد به آدم نمی دهند . توی اداره همه گرمازده اند . دست و دل کسی به کار نمی رود . عجب فصل بیخودی است ... کاش همیشه زمستان بود!

 نمی دونم چرا بعضی آدما همه جوره ناشکری میکنن!!!!؟؟؟

عشق یعنی این که تو باور کنی

می توانی یک نفر را خر کنی!

کذب را هنگام فعل مخ زنی

آن چنان گویی که خود باور کنی!

با دروغی جور شد گر امر خیر

راست را هرگز مبادا شر کنی

عشق همچون تایری تو خالی است

راست گر در آن رود پنجر کنی

می شود چون موم در دستت اگر

از خودت حرف قلمبه در کنی!

می تواتی گر چه هستی بی سواد

شعرهای خوشگلی از بر کنی:

«بر سر عشاق گو توفان ببار»

چتری از اغراق را بر سر کنی

«خیز و جهدی کن چو حافظ تا مگر»

وصف جام و باده و ساغر کنی

بعد یک مقدار تمرین ، کذب محض

می شود جاری چو لب را تر کنی!

می شود او عاشق تعریف هات

اندکی لب را اگر تر تر کنی!

نزد اختر چون که بنشینی مباد

وصف چشم و ابروی زیور کنی!

پیش زیور نیز چون هستی مباد

نقل گیسوی آذر کنی!

روی هم رفته نباید پیش زن

صحبت از یک خانم دیگر کنی!

از دروغت خار گل می گردد و

می شود تقدیم یک جیگر کنی!

گر پسر هستی بیابی دختری

یا اگر هم دختری ، شوهر کنی!

این چنین عشقی است عشق پر فروغ

زندگی روی ستون های دروغ ...

 در جواب پرنیان خانم در رابطه با مطلبی که بر ضد عشقهای امروزی نوشتن

دو دوست با پای پیاده از جاده ای در بیابان می گذشتند . آن دو در نیمه های راه بر سر موضوعی دچار اختلاف نظر شدند و به مشاجره پرداختند و یکی از آنان از سر خشم ، بر چهره دیگری سیلی زد . دوستی که سیلی خورده بود سخت دل آزرده شد ولی بدون آنکه چیزی بگوید بر روی شن های بیابان نوشت : امروز بهترین دوست من ، بر چهره ام سیلی زد .

آن دو در کنار یکدیگر به راه خود ادامه دادند تا آنکه در وسط بیابان به یک آبادی کوچک رسیدند و تصمیم گرفتند قدری بمانند و در برکه آب تنی کنند . اما شخصی که سیلی خورده بود در برکه لغید و نزدیک بود غرق شود که دوستش به کمک او شتافت و نجاتش داد . او بعد از آنکه از غرق شدن نجات یافت ، بر روی صخره سنگی نوشت : امروز بهترین دوستم مرا نجات داده . دوستی که یک بار بر صورت او سیلی زده و بعد جانش را از غرق شدن نجات داده بود پرسید : بعد از آنکه من با حرکت قلبم ترا آزردم ، تو آن جمله را بر روی شنهای صحرا نوشتی اما اکنون این جمله را بر روی صخره سنگ حک کرده ای ، چرا؟ و دوستش در پاسخ گفت : وقتی که کسی ما را می آزارد باید آنرا بر روی شن ها بنویسیم تا بادهای بخشودگی آنرا محو کند ، اما وقتی که کسی کار خوبی برایمان انجام می دهد ما باید آنرا بر روی سنگ حک کنیم تا هیچ بادی هرگز نتواند آنرا پاک نماید .

عکس کنار وبلاگم رو به خاطر اینکه پشت زمینش سیاه شده بود عوض کردم

دیگه دارم کم کم از خوابهای خودم میترسم!!!!!!!.......

من خیلی کم خوابهایی میبینم که یادم بمونه و تا حالا هر کدوم از اینجور خوابها رو دیدم که یادم مونده به واقعیت تبدیل شده!

حالا پسرا هی برن بگن خواب خانما چپه!

تقریباً یه هفته پیش با وجود اینکه منطقه اینجا گرمسیریه و هیچ وقت اینجا برف نمی باره و با توجه به خشک سالی دو سال اخیر بارون هم نزده من خواب دیدم که از آسمون برف میبارید!!

یه برف خیلی آروم و نرم که خیلی زیبا بود و من دستمو زیرش گذاشته بودم و مامانمو با تعجب خبر کردم که اونم ببینه ....

بعد که از رو کتاب تعبیرش کردم معنیش غم و اندوه و قحطی بود البته نه برای خودم ها یعنی کلا برای شهرمون!

و حالا واقعا به حقیقت پیوسته و هر روز یه خبر تاسف اور برامون میارن که مرگهای عجیب غریبی رخ میده امروز هم که خبر دادن یه پدر و بسر با هم دعوا کردن که پسره با بیل به سر بابای خودش زده باباهه هم مرده! واقعا آدم با دست خودش خودشو یتیم کنه دیگه از این غم انگیز تر چی میتونه باشه!؟

تازه از ایل و طایفه ما هیچی از طایفه های دیگه هم واقعاً خبرای ناراحت کننده ای به گوش میرسه

تا کی ادامه داره نمی دونم!؟

نمی دونم تو شهرای شماها هم سِیدهایی پیدا می شن که گدایی کنن یا نه؟!... واقعا این سیدها مایه تاسف جامعه ما هستن که به اسم اولاد پیغمبری به گدایی مشغولن و از بعضیهاشون کارایی سرمیزنه که گفتنش هم خجالت آوره ...

دو سه روز پیش تو شهر ما یه دختره بیعقل (16 – 17 ساله) که تو خونه تنها بوده درو رو یکی از این این سیدها که گدایی میکرده باز می کنه بعد دلش میسوزه به گداهه میگه کسی خونه نیست(خاک تو سرش) همین جا واستا تا برم پول بیارم – درو باز میزاره – سیده هم شیطون میره تو جلدش وارد خونه میشه و اون کاری که نباید انجام بده رو انجام میده و فرار میکنه!!!!

از این تاسف انگیز تر برا اولاد پیغمبر چی هست؟

وقتی این کارو یه سید انجام میده از بقیه چه انتظاری میشه داشت؟!؟!؟

دیروز که آخرین امتحانمو دادم تو راه خونه وقتی از دوستم جدا شدم یه پسر بچه(3- 4 ساله) که نمی دونم بچه کدوم همسایمونه و چند دفه دیگه هم تو راه دانشگاه دنبالم افتاده بود با سرعت تمام دوید طرفم و خودشو انداخت تو بغلم!!!!!! انگار از قبل  منتظر بود منو تنها گیر بیاره چون هیچ وقت این کارو نکرده بود فقط بهم زل می زد و با دوچرخش برامون ارتیس بازی در میاورد یه پسره که داشت رد می شد همینطوری نگاه می کرد و می خندید (حتما داشته پیش خودش به بچهه حسودی میکرده) اگه مامان بچهه رو می دیدم می گفتم جلو بچتو بگیر این اگه بزرگ بشه چی می شه! تازه با هم سن و سال خودشم که نمی پره .... واقعا نمی دونم قدرت گیرایی چهرم خیلی بالاست!!!! یا آهن ربایی چیزی بهم وصله که هر بچه ای چه دختر چه پسر منو می بینه سریع بهم نزدیک می شه ... یه بار مامانم که از خونه خالم می اومد و اون موقع سریال یانگوم رو می داد گفتش که اگه گفتی مجید(پسر خاله 4-5 سالم) چی گفته؟ گفتم چی گفته ... مامانم گفت اومده بهم گفته خاله اگه گفتی یانگوم خوشگله یا ناهید؟! ... مامانمم فکر کرده بود اون می خواد بگه یانگوم واسه همین گفته بود خوب معلومه یانگوم اما پسر خالم گفته بود نه خیر ناهید!!!!!.... و انقد از این اتفاقا برام افتاده که اگه بخوام یادآوری کنم یه طومار میشه ..... واقعاً بچه های امروزی خیلی فرق کردن!!!!!!!!

من به خال لبت ای دوست گرفتار شدم

چشم بیمار تو را دیدم و بیمار شدم

فارغ از خود شدم و کوس اناالحق بزدم

همچو منصور خریدار سر دار شدم

غم دلدار فکندست به جانم شرری

که به جان آمدم و شهره بازار شدم

در میخانه گشایید به رویم شب و روز

که من از مسجد و از مدرسه بیزار شدم

جامه زهد و ریا کندم و بر تن کردم

خرقه پیر و خراباتی و هوشیار شدم

واعظ شهر که از پند خود آزارم داد

از دم رِند ، می آلود مددکار شدم

بگذارید که از بتکده یادی بکنم

من که با دست بت میکده بیدار شدم

« امام خمینی(ره) »

نمی دونم چرا بعضی از پسرا تا یه لحظه چش یه دختر به چششون می خوره فکر میکنن دیگه تمومه و دختره هوش از سرش پریده!... درجا یه شماره اعتباری یا ایرانسل (از اینا که یکی بخر دو تا ببر) می ندازن جلو پای دختره و انتظار دارن از فردا بشن لیلی و مجنون . دوستم تو امتحانات سر جلسه برای یکی از پسرا که چیزی بلد نبوده تقلب رسونده (مگه ما دخترا شما رو به جایی برسونیم) حالا برادر پسره پرو پرو تو راه خونه جلو مارو گرفته که تشکر کنه (آخه بگو به تو چه!؟) بعد میگه بیاین بالا برسونیمتون (فقط همینو کم داشتیم) ما هم فقط با یه دستاتون درد نکنه (بشکنه) خواهش می کنیم رامونو گرفتیم رفتیم او طرف خیابون که اونا دیگه نیان بچه پرو رفت آخر بلوار دوباره پیچید از کنارمون رد شده میگه تو رو خدا شمارمو ببرین (چه پر اشتهام هست منظورش هر دوتامونیم) بعد که فهمید ما از اونا نیستیم راشونو کشیدن رفتن .... حالا امروز دوستم می گفت وقتی از تو جدا شدم تو راه پله دوباره اومده میگه بابت رفتار دیروزم معذرت می خوام ... آخه چقدر پرون این ملت .... مگه می ذارن آدم به حال خودش باشه .

لحظات می میرند ، لحظاتی که گاهی تلنباری از غم و زمانی مالامال از شادی است .

و در این گذشت زمان فقط خاطرهاست که باقی می ماند.

به هر حال این گذشته ها هر چه که باشد دوست  داشتنی هستند چون خواه و ناخواه قسمتی از عمر ما را تشکیل می دهند .