شایسته ترین دختر سرزمین

خداحافظی

lord66 — Wed, 30 Dec 2009 19:27:18 GMT

این وبلاگ رو با همه خاطراتش به دست خدا می سپرم ... برام خیلی زود گذشت ... تو این مدت دوستای خوبی توی اینترنت پیدا کردم که هر چند کم بهشون سر زدم اما فراموششون نمیکنم ... ازشون هم معذرت میخوام که الان نمیتونم بهشون سر بزنم ... این ترم برام خیلی سنگین شده با واحدای فشرده ای که گرفتم و از همه بدتر امتحانام که پشت سر همه و حتی بعضیهاشون تو ۱ روز ۲ امتحانه که از همه سخت تره ... بدتر از همه اینه که .... ما هم قاطی خروسا شدیم رفتیم پی کارمون برای همین دیگه وقت نوشتن وب نویسی رو ندارم

دیروز – امروز - فردا

lord66 — Sun, 29 Nov 2009 18:49:18 GMT

دیروز : روی برد دانشگاه (قسمت مهم موضوع) : به دانشجویانی که ازدواج دانشجویی داشته باشند یک عدد سکه داده میشود

امروز : دفتر پزیرش ؛ (جای سوزن انداختن نیست) ، روی نیمکت ها ؛ (جای نشستن نیست) ، داخل کلاسهای خالی ؛ (دو نفر از جنس مؤنث و مذکر موجود است) ....

فردا : هزینه های دیگر ازدواج غیر از این سکه به عهده کیست؟؟؟؟!

تعجب!!

lord66 — Sat, 28 Nov 2009 19:16:22 GMT

معلوم نیست چرا بعضیا وقتی به این وبلاگ میان بعد از اینکه بهشون سر زدی و نظرشون رو جواب دادی میرن و پشت سرشون و هم نگاه نمیکنن فکر کنم به خاطر کامنتها باشه که تایید نمیشه!!!!!!!

علت تایید نکردن کامنتا و باز نزاشتن قسمت نظرات اینه که بعضا میان و میرن یه پستی از وبلاگ که معلوم نیست ماله کیه نظر میزارن بعد چند روز میان شاکی میشن که چرا بهشون سر نزدی علتش اینه اگه نمیدونید بدونید

رفاقت تعطیل

lord66 — Tue, 17 Nov 2009 19:19:18 GMT

مهمون سر زده

lord66 — Sat, 14 Nov 2009 15:01:18 GMT

جالب ترین قسمت یه مهمونی اونم سر زده میدونید کیه؟

وقت خداحافظی

وقتی مهمونا رو تا دم در بدرقه میکنی تازه اونجاست که مخشون تو هوای آزاد باز میشه و غیبتاشون راجع به اینکه فلانی شوهر کرده دختر فلانی طلاق گرفته و .... یادشون میاد و اصلا به فکر میزبان بیچاره که دم در دست به سینه داره میلرزه و نشنیده با سر تایید میکنه از یه گوش وارد میکنه و از گوش دیگه خارج نیستن

وقایع امروز

lord66 — Mon, 09 Nov 2009 15:16:18 GMT

واقعه اول

نمیدانم چرا بنده انسانی هستم که با واژه استرس به طرز عجیبی بیگانه میباشم

حتی در سخت شرایط امتحان یا هر کاری که لازمه آن استرس باشد چه درس خوانده باشم چه نخوانده باشم ... دریغ از یک قطره استرس

صبح امروز قرار بود استاد یکی از دروس تخصصی امتحان میان ترم بگیرد (چون استاد لجوجیست و اخلاقی کاملا شبیه به حیوانات دارند میان ترم را با اول ترم اشتباه میگیرند آن هم وقتی که هنوز دو صفحه درس نداده اند و دو روز هفته را سه روز غیبت میکنند و نیم ساعت دیرتر کلاس را شروع میکنند و نیم ساعت هم زودتر تعطیل میکنند) بنده نیز دقیقا همان جلسه که ایشان مطالب مهمی را تدریس نموده بودند غایب بودم و از برکات تدریس ایشان بی نصیب مانده بودم و اکنون فقط تشریحی ها را میدانستم استاد ما نیز که شرح حالش را در پرانتز نوشتم از سر لج 4 عدد سوال طرح کرده بود که سه سوالش مربوط به درسی بود که بنده حضور نداشتم ... (یعنی از همین ابتدا نمره خودم را فهمیدم)

در اینجا استاد را نیز یک عدد ضایع کوچک نمودیم ... چگونه؟... از آنجایی که بنده چهره محبوبی هستم و برای خود طرفداران زیادی از کودک و پیر و جوان دارم استاد ما اسم بنده را ورد زبانش قرار داده و همۀ خانمها را شبیه بنده میبینند و سر کلاس همه را به اسم بنده خطاب میکند.. و اما هر جلسه که می آید دلش میخواهد هرچند کوتاه با بنده هم کلام شوند ... سرم را داخل برگه ای که نمیدانسم چیست فرو کرده بودم و به سوالات فکر میکردم که استاد گفت خانوم (...) (این سه نقطه در اینجا فامیلی بنده میباشد) حواست به برگه‌ات باشه دارن از رو دستت مینویسن لبخندی زدم گفتم استاد من اصلا غایب بودم کلا نمیفهمم این سوالا چیه ... استاد هم کم نیاوردند و قبل از اینکه دانشجویان متوجه شوند و خنده سر دهند بحث را عوض کرد

هنوز سر جلسه بودم که یک لحظه سرم را بلند کردم که چهره یکی از آقایان متاهل کلاس جلوی چشمم تداعی شد که نگاهی عاقل اندر سفیه به بنده انداخته و دستشان را بالای سرشان برای اشاره به اینکه کدام سوال را میخواهند برده بودند که قبل از اینکه اشاره کنند بنده با یک عدد خنده تمسخر آمیز که حاوی سخنان زیادی بود به ایشان فهماندم که بنده از شما بدترم و او نیز با خنده ای همان گونه از بنده تشکر نمودند ... و خلاصه همان سوال اول را جواب داده و یک عدد صفر مبارک انشاالله هفته آینده تحویل میگیرم

واقعه دوم

دوست بنده چند روزیست که سرماخوردگی شدید بر ایشان غلبه کرده و دکتر ایشان به آنفولانزا مشکوک شده است ... ایشان که بر عکس بنده پر از استرس و نگرانی برای امتحان است یک عدد برگه گواهی پزشکی به بنده داده بودند که به استاد نشان دهم تا برای ایشان غیبت موجه رد کنند ... من هم برگه را نزد استاد بردم ... استاد تا لای برگه را باز نموده و جمله مشکوک به انفولانزا را خواندند با ترس برگه را انداخته و گفتند مهم نیست بهش بگو اصلا نیاد

واقعه سوم

استاد قبل از امتحام مختصری تدریس نمودند ... در حال تدریس بودند که همان آقای متاهلی که از بنده تقلب میخواستند یک سوال در سطح بسیار بسیار ابتدایی پرسیدند و استاد هم به ایشان احترام گذاشته و ایشان را عجب خری تشبیه نمودند و در همان لحظه یکی از خانومها داشت بیرون میرفت که جواب تک زنگی که خورده بود را بدهد (به بهانه اینکه خودی نشان دهند تا یک تک زنگ میخورند هوایی شده و از کلاس بیرون میزنند) استاد وارد بحث شده بودند که خانم محترمه وارد شدند و با ناراحتی و چهره ای در هم فرو رفته و غروری عجیب رو به استاد کرده و گفتند استاد من اجازه گرفتم رفتم بیرون شما حواست نبود که به من این حرف رو زدی ... بیچاره استاد یک عدد علامت تعجب بزرگ! روی سرش نقش بست و گفت خانوم من چیزی نگفتم که ... گفت من خودم میدونم چی گفتید ولی من اجازه گرفته بودم ... بنده که متوجه شده بودم گفتمم استاد ایشون وقتی به اقای فلانی حرف زدید داشتند رد میشدند فکر کردند با ایشونی کلاس مثل بمب خنده ترکید و استاد گفت من که به خانوما از این حرفا نمیزنم الانم فقط برای اینکه میدونم این اقا جنبه اش رو داره بهش این حرفو زدم

پ‌ن : با بنده کل کل اضافی نکنید یه دفعه دید بی جنبه بازی درآوردم کلا در کامنتها رو تخته کردم که نتونید کامنت بزارید (قابل توجه بعضیها توی بنجل بازار)

پ‌ن2: بزار اون یکی وبلاگ تو میهن بلاگ روبه راه بشه ... اونقت همه‌تونو از وب شخصیم میندازم بیرون بعد با خیال راحت نق میزنم هر چی دلم میخواد به مردم گیر میدم ...

ولگردی!!!

lord66 — Sun, 08 Nov 2009 06:33:18 GMT

هیچ گریانی را ندیدم که همچون قلم به زیبایی تبسم کند. (امام صادق(ع))

روز سه شنبه هفته پیش بعد اینکه کلاس تموم شد با دوستم برای خریدن یه کتاب درسی که فردا لازمش داشتی رفتیم کتاب فروشی

نم نم داشت بارون میزد ... ولی طوری نبود که آدم خیس شه

هوا عالی بود

داشتیم میرفتیم که نزدیکای مغازه ... دو تا پیرمرد که از سرما میلرزیدن زیر یه سایبون سر پا ایستاده بودن حرف میزدن

احتمالا دوره شاه از این لاتهای سر کوچه خلوت بودن که با دیدن ما یه متلک انداختن که (ولگردی؟؟؟)

آخه بابابزرگ تو حواست به خودت باشه که زیر بارون سکته نزنی خونت گردن یه بدبخت بیفته

واقعا که دیگه به پیرمردا هم نمیشه اعتماد کرد

دیگه نمیشه دونفری هم از خونه بیرون رفت باید خانوادگی بری که کسی جرات نکنه بگه بالای چشت ابرو

پ‌ن: پیرمرد هم پیرمردای قدیم

پ‌ن2: دلم خیلی گرفته ... ناراحتم ... عصبانیم ... یکی دلمو شکسته

خطاب به اونی که دلمو شکست :میدونی قشنگی زندگی چیه؟ اینکه تو بی خبر باشی یکی به خاطر تو با خدا راز و نیاز کنه

همسایه های بی آزار!

lord66 — Thu, 05 Nov 2009 07:14:18 GMT

من نمیدونم اینا اومدن اینجا کاباره بزنن یا درس بخونن!!!!

چند روزه خونه همسایه ی پشت خونه امون که با حیاط پشتیمون به هم وصلن و خونه عمومه که کرایه داده به یه سری دانشجویه دختر ... واقعا اعصاب خورد کن شدن

انقد با صدای بلند حرف میزنن جیغ میکشن و صدای موزیکشون و بلند میکنن و کف میزنن میرقصن که من تو اتاق خودم راحت صداشونو میشنوم!!

دیشب دیگه میخواستم برم رو دیوار یه سنگ بردارم بزنم تو درحیاط پشتیشون که از ترس انقد جیغ بکشن که همه ی جیغاشون تموم شه ساکت بشن

استارت دوباره

lord66 — Wed, 04 Nov 2009 10:50:18 GMT

خیلی دلم برای وبلاگم تنگ شده بود

خوشحالم از اینکه بالاخره باز شد و دوباره میتونم توش بنویسم اینجا برام یه جور یادگاریه که توش خیلی خاطره دارم

داشتم به اولین روزایی که اینترنت کامپیوترم رو وصل کرده بودم فکر میکردم تقریبا چهار پنج سال پیش وقتی وب گردی میکردم و وارد یه وبلاگ میشدم که نویسنده نوشته های خودشم تو وبلاگ گذاشته همش میگفتم کاش میشد منم یاد میگرفتم چطوری میشه تو اینترنت نوشت برای همین خیلی تو اینترنت گشتم که به جواب سوالم برسم یه روز اتفاقی تو یه وبلاگ دستم خورد رو یه لینک پایین وبلاگ که نوشته بود بلاگفا دات کام یه صفحه باز شد خوب که خوندمش دیدم خودشه اینطوری میشه یه وبلاگ داشت برای اولین بار وبلاگ نویسی رو شروع کردم و برام لذت بخش بود اوایل وبلاگ برام مثل یه دفترچه بود خیلی با بازدیدکننده هام حرف نمیزدم فقط اون چیزایی که خودم دوست داشتم رو تو وبلاگم میزاشتم یا کپی میکردم(بین خودمون بمونه) و برای یه وبلاگ نویس تازه وارد هیچی لذت بخش تر از تعداد کامنتاش نیست ... کم کم داشتم تو کارم وارد میشدم که یه پسره نمیدونم از کجا اومد که گیر داده بود به من زنگ بزن یا میل میزد یا کامنت میزاشت و به پسرا بر نخوره التماس میکرد که دوس دارم صداتو بشنوم من نمیدونم شندیدن صدای یه خانوم که هنوز نمیدونی کیه و جیه اونم تو اولین برخورد توی اینترنت چه لذتی داره پدرمو درآورده بود مجبور شدم وبلاگ و حذف کنم و اشترک ایمیلمم عوض کنم بعدش که یه وبلاگ دیگه داشتم که هک شد بعدشم این که بلاگفا بازی دراورده بود درشو بسته بود که خدا رو شکر باز شد و تو این مدت که بسته بود یه وبلاگ توی میهن بلاگ افتتاح کرده بود به هر حال خودمم از نوع نوشتن تو وبلاگ اولی خیلی راضی نبود وبلاگ دومم که طنز بود رو خیلی دوس داشتم با بهترین دوستای اینترنتیم (سعید و پوریا) اونجا آشنا شدم اونجا بود که فهمیدم تعداد کامنتا خیلی هم مهم نیست تازه دردسر سازم هست تازه خیلی از کسایی که می اومدن غیر از دوتا دوستی که گفتم حاضرم قسم بخورم که هیچ کدوم از مطالب رو نمیخوندن فقط یه نظر میزاشتن که آپ شدم بدو بیا فقط کار خودشون براشون مهم بود اینطور شد که بعد از هک شدنش خیلی ناراحت نشدم چون توی این وبلاگ از دردسر کامنت گذاشتن راحت شده بود فقط به دوتا دوست خوبم که برای نوشته هام ارزش قائل بودن خبر دادم که این وبلاگ رو دارم (هرچند الان هر دوشون وب نویسی رو کنار گذاشتن) بعضیا تو وبلاگاشون خاطرات خودشون رو مینویسن و بعضیا هم به بقیه خدمت میکنن و اطلاعات خودشون رو در اختیار بقیه میزارن حالا که وبلاگم باز شده تصمیم گرفتم واسه خودم اینجا فقط خاطره هام رو بنویسم ... روزنوشت هام و اتفاقایی که برام میافته تو اون یکی وبلاگ هم اگه بشه مطالبی که دارم و به نظرم جالبه و به درد اینکه بقیه هم بخونن میخوره رو میزام البته احتمالا به کمک یگی به هر حال اینجا از این به بعد برام به یه دفتر خاطرات تبدیل میشه اسم وبلاگم تو میهن بلاگ رو هم رو این وبلاگ میزارم

زیبا ترین قلب

lord66 — Wed, 16 Sep 2009 12:38:14 GMT

نمیدونم چرا هر کی برای اولین بار به وبلاگ من سر میزنه اگه تو اون پست چیزی از خودم ننوشته باشم طرف فکر میکنه من پسرم .... بابا من پسر نیستم دخترم

واسه همین به عنوان وبلاگم شاهزاده خانم رو اضافه کردم که هرکی میاد اشتباه نگیره

نمیدونم چرا منو با پسرا اشتباه میگیرن!!!!!!!! ...

یه تغییراتی به وبلاگ دادم که کم کم به مرور زمان همه متوجه میشید ... از این به بعد چیزایی که درباره خودمه و شخصیه (خاطرات و ... ) رو توی ادامه مطلب میزارم و توی وبلاگ از همه دری مطلب میزارم ... آخه تو سیستمم انقدر مطالب جالب خوندنی گذاشتم و تایپ کردمو جمع کردم که خودمم وقت خوندنشو ندارم اینطوری مجبور میشم خودمم یه نگاه بهشون بندازم

زيباترين قلب

روزي مرد جواني وسط شهري ايستاده بود و ادعا مي كرد كه زيباترين قلب را در تمام آن منطقه دارد. جمعيت زيادي جمع شدند. قلب او كاملا سالم بود و هيچ خدشه اي بر آن وارد نشده بود و همه تصديق كردند كه قلب او به راستي زيباترين قلبي است كه تا كنون ديده اند. مرد جوان با كمال افتخار با صدايي بلند به تعريف قلب خود پرداخت. ناگهان پير مردي جلوي جمعيت آمد و گفت كه قلب تو به زيبايي قلب من نيست. مرد جوان و ديگران با تعجب به قلب پير مرد نگاه كردند. قلب او با قدرت تمام مي تپيد اما پر از زخم بود. قسمتهايي از قلب او برداشته شده و تكه هايي جايگزين آن شده بود و آنها به راستي جاهاي خالي را به خوبي پر نكرده بودند براي همين گوشه هايي دندانه دندانه در آن ديده مي شد. در بعضي نقاط شيارهاي عميقي وجود داشت كه هيچ تكه اي آن را پر نكرده بود.مردم كه به قلب پير مرد خيره شده بودند با خود مي ‌گفتند كه چطور او ادعا مي كند كه زيباترين قلب را دارد!!!
مرد جوان به پير مرد اشاره كرد و گفت تو حتما شوخي مي كني! قلب خود را با قلب من مقايسه كن. قلب تو فقط مشتي زخم و بريدگي و خراش است.
پير مرد گفت:درست است.قلب تو سالم به نظر مي رسد اما من هرگز قلب خود را با قلب تو عوض نمي كنم. هر زخمي نشانگر انساني است كه من عشقم را به او داده ام، من بخشي از قلبم را جدا كرده ام و به او بخشيده ام. گاهي او هم بخشي از قلب خود را به من داده است كه به جاي آن تكه‌ اي بخشيده شده قرار داده ام،اما چون اين دو عين هم نبوده‌اند گوشه هايي دندانه دندانه در قلبم وجود دارد كه برايم عزيزند، چرا كه ياد آور عشق ميان دو انسان هستند.
بعضي وقتها بخشي از قلبم را به كساني بخشيده ام اما آنها چيزي از قلبشان را به من نداده اند، اينها همين شيارهاي عميق هستند. گرچه درد آور هستند اما ياد آور عشقي هستند كه داشته ام. اميدوارم كه آنها هم روزي باز گردند و اين شيارهاي عميق را با قطعه اي كه من در انتظارش بوده ام پر کنند، پس حالا مي بيني كه زيبايي واقعي چيست؟
مرد جوان بي هيچ سخني ايستاد، در حالي كه اشك از گونه هايش سرازير مي شد به سمت پير مرد رفت. از قلب جوان و سالم خود قطعه اي بيرون آورد و با دستهاي لرزان به پير مرد تقديم كرد. پير مرد آن را گرفت و در گوشه اي از قلبش جاي داد و بخشي از قلب پير و زخمي خود را به جاي قلب مرد جوان گذاشت.
مرد جوان به قلبش نگاه كرد. ديگر سالم نبود، اما از هميشه زيباتر بود، زيرا كه عشق از قلب پيرمرد به قلب او نفوذ كرده بود.